Іван Юліянавіч Кулік

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці

Іван Юліянавіч Кулік () (26 студзеня 1897, г. Шпола, Чаркаская вобласць, Украіна10 кастрычніка 1937) – украінскі пісьменнік, грамадскі дзеяч.

3 1914 г. у эміграцыі. 3 1917 г. на Украіне. Уваходзіў у склад першага савецкага ўрада Украіны. У 19241926 гг. савецкі консул у Канадзе. У 19351937 дырэктар Палітвыда Украіны. У 1937 г. рэпрэсіраваны. Рэабілітаваны ў 1957 г. Друкаваўся з 1918 г. Паэтычны дэбют – зборнік вершаў «Мае каламыйкі» (1921 г.). Аўтар зборнікаў востраграмадзянскай лірыкі «Зялёнае сэрца» (1923 г.), «У акружэнні» (1927 г.), «Пасталелая маладосць» (1935 г.), празаічных твораў «Прыгоды Васіля Раленкі», «Чатырнаццатая люлька» (абодва 1932 г.), «Запіскі консула» (1934 г.). Пісаў публіцыстычныя, літаратурна-крытычныя артыкулы. На беларускую мову асобныя творы Куліка пераклаў Р.Родчанка.

Творы[правіць | правіць зыходнік]

  • Кулік, І. Поезії. – Київ, 1967.
  • Кулик, И.Ю. Записки консула. – М., 1964.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Кулік Іван Юліянавіч // Беларуская энцыклапедыя: У 18 тамах / Беларуская энцыклапедыя; Рэдкалегія: Г.П.Пашкоў (галоўны рэдактар) [і інш.]. Том 9: Кулібін – малаіта. – Мн.: Беларуская энцыклапедыя, 1999. – С. 5.
  • Сорока М. Іван Кулик // …З порога смерті… Письменники України — жертви сталінських репресій. — К., 1991. — С. 291—292.