Іван Ягоравіч Забелін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
1877 Repin Portrait I.E. Zabelin anagoria.JPG

Іван Ягоравіч Забелін (17 верасня (29 верасня) 1820 — 31 снежня 1908 (13 студзеня 1909)), рускі гісторык і археолаг.

У 1840 напісаў першы артыкул аб багамольных падарожжах рускіх цароў у Троіца-Сергіеву лаўру, якая была надрукаваная толькі ў 1842. У той жа час ён збіраў і апрацоўваў матэрыялы па гісторыі царскага побыту і змяшчаў артыкулы ў «Айчынных Занатоўках» (18511857). У 1862 гэтыя часопісныя артыкулы з'явіліся асобнай кнігай пад загалоўкам «Хатні побыт рускіх цароў у XVI і XVII стст.», а 1869 выйшаў 2-й том — «Хатні побыт рускіх царыц у XVI і XVII стст.».

У 1859 годзе С. Строганаў даручыў Забеліну расследаваць скіфскія курганы. Вынікі яго раскопак былі вельмі багатыя; апісанне гэтых расследаванняў зроблена ў складанні «Старажытнасці Герадотавай Скіфіі» (1872). У 1871 Забелін выдаў працу «Вялікі баярын у сваёй вотчыннай гаспадарцы». Займаючыся раскопкамі, ён працаваў над «Гісторыяй рускага жыцця» і вывучэннем старажытнага рускага побыту. У 1876 выдаў 1 том сваёй «Гісторыі рускага жыцця з найстаражытных пор», а ў 1879 — 2 том.

Акрамя гэтых кніг вельмі каштоўныя працы: «Рысы самабытнасці ў старажытнарускім дойлідстве»; «Погляд на развіццё маскоўскага самадзяржаўя», а таксама выданні Забеліна: «Гістарычнае апісанне Маскоўскага Данскога манастыра» (1865), «Праабражэнскае і Праабражэнск» (1883), «Матэрыялы для гісторыі, археалогіі і статыстыкі Масквы» (1884).

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Святая Русь: Энциклопедический словарь русской цивилизации / сост. О.А. Платонов. — М, 2000. — 1040 с. ISBN 5-901364-01-5