Ігар Мікалаевіч Смірноў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Ігар Мікалаевіч Смірноў
Игорь Николаевич Смирнов
Ігар Мікалаевіч Смірноў
сцяг
1-ы Прэзідэнт Прыднястроўя
3 снежня 1991 — 30 снежня 2011
Віцэ-прэзідэнт: Аляксандр Караман (19912001)
Сяргей Ляонцьеў (20012006)
Аляксандр Каралёў (20062011)
Папярэднік: пасада зацверджаная
Пераемнік: Яўген Васільевіч Шаўчук
сцяг
1-ы Старшыня Вярхоўнага Савета Прыднястроўя
2 верасня 1990 — 25 лістапада 1990
Папярэднік: пасада зацверджаная
Пераемнік: Уладзімір Ганчар (в. а.)
Рыгор Маракуца
 
Адукацыя: Запарожскі машынабудаўнічы інстытут
Нараджэнне: 23 кастрычніка 1941
Петрапаўлаўск-Камчацкі, РСФСР, СССР
Прыднястроўе
Coat of arms of Transnistria.svg

Гэты артыкул з'яўляецца часткай
серыі артыкулаў:

Палітыка Прыднястроўя



І́гар Мікала́евіч Смірно́ў (руск.: И́горь Никола́евич Смирно́в; нар. 23 кастрычніка 1941 года ў г. Петрапаўлаўск-Камчацкі, РСФСР, СССР) — прэзідэнт Прыднястроўскай Малдаўскай Рэспублікі.

Пасля заканчэння вучылішча раместваў працаваў на Златаустаўскім металургічным заводзе. З 1959 па 1987 гадах — на Электрамашынабудаўнічам заводзе ў г. Новая Кахоўка. Прайшоў шлях ад сваршчыка да намесніка дырэктара па вытворчасці. У 1974 скончыў завочна Запарожскі машынабудаўнічы інстытут.

З 1987 па 1990 года — дырэктар завода «Электрамаш»

Актыўну удзельнік акцый пратэсту рускамоўнага насельніцтва Малдовы супраць праяў малдаўскага нацыяналізма ў жніўні-верасні 1989 г. У лютым 1990 г. выбраны дэпутатам гарсавета Тыраспаля і народным дэпутатам Вярхоўнага Савета МССР. Але з-за неаднаразовых пагроз, збіццеў і поўнага ігнаравання прыднястроўцаў разам з групай дэпутатаў прыпыніў свою дзейнасць у Вярхоўным Савеце МССР.

У красавіку 1990 г. абраны старшыней Тыраспальскага гарадскога савета. На І З’ездзе дэпутатаў усіх узроўняў Прыднястроўя выбраны старшыней Каардынацыйнага Савета сацыяльна-эканамічная развіцця рэгіена. На ІІ Надзвычайным З’ездзе дэпутатаў усіх узроўняў 2 верасня 1990 года, які абвесціў стварэнне прыднястроўскай дзяржавы, выбраны Старшыней Часовага Вярхоўнага Савета ПМССР. Перамог на выбарах прэзідэнта ПМР у 1991 годзе.

Падчас Прыднястроўскага канфлікту ўзначаліў абарону ПМР, створыўшы Рэспубліканскую гвардыю і народнае апалчэнне.

Быў абраны прэзідэнтам яшчэ тройчы — у 1996, 2001 і 2006 годзе.

Вярхоўны Галоўнакамандуючый узброенымі сіламі самаабвешчанай Прыднястроўскай Малдаўскай Рэспублікі. Доктар эканамічных навук.

Узнагароджаны ўрадавымі ўзнагародамі СССР, ўзнагародамі Рускай праваслаўнай царквы і Украінскай праваслаўнай царквы (кананічнай).

Мае жонку, двух сыноў.