Ігар Фёдаравіч Стравінскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з Ігар Стравінскі)
Перайсці да: рух, знайсці
Ігар Стравінскі
фота
Асноўная інфармацыя
Поўнае імя

Ігар Фёдаравіч Стравінскі

Дата нараджэння

5 (17) чэрвеня 1882({{padleft:1882|4|0}}-{{padleft:6|2|0}}-{{padleft:17|2|0}})

Месца нараджэння

Ораніенбаўм,
Санкт-Пецярбургская губерня,
Расійская імперыя

Дата смерці

6 красавіка 1971({{padleft:1971|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:6|2|0}}) (88 гады)

Месца смерці

Нью-Ёрк, ЗША

Краіна

Flag of Russia.svg Расійская імперыя
Сцяг Францыі Францыя
Flag of the United States.svg ЗША

Прафесіі

кампазітар

Commons-logo.svg Ігар Стравінскі на Вікісховішчы

Ігар Фёдаравіч Страві́нскі (нарадзіўся 17 чэрвеня 1882, Ораніенбаўм — памёр 6 красавіка 1971, Нью-Ёрк; пахаваны ў Венецыі на могілках Сан-Мікеле) — рускі кампазітар, дырыжор і піяніст, адзін з найбуйных прадстаўнікоў сусветнай музычнай культуры XX стагоддзя.

Біяграфічныя звесткі[правіць | правіць зыходнік]

Сын Ф. Стравінскага. Вучыўся ў Пецярбургскім універсітэце (1900—1905). Вучань М. Рымскага-Корсакава. 3 1914 г. за мяжой (Швейцарыя, Францыя, з 1939 ЗША).

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Для І. Стравінскага характэрны яскравы талент, нацыянальнае творчае мысленне, наватарства ў сістэмнай арганізацыі музычнага матэрвіялу. У сваёй творчай эвалюцыі пераходзіў ад захаплення рускай тэматыкай і музычным фальклорам, стварэння музыкі на аснове стылізацыі розных музычных з'яў мінулага да неакласіцызму. Аддаўшы даніну амаль усім плыням сучаснага музычнага мастацтва, розным мастацкім сістэмам, стварыў уласны стыль, які выяўляецца ў формаўтварэнні, тэматызме, метрарытміцы, інструментоўцы і інш.

Сярод твораў: оперы «Салавей» (паст. 1914), «Маўра» (паст. 1922), «Прыгоды гулякі» (паст. 1951), опера-араторыя «Цар Эдып» (паст. 1927; 2-я рэд. 1948); балеты і харэаграфічныя сцэны, у т.л. «Жар-птушка» (паст. 1910), «Пятрушка» (паст. 1911), «Вясна свяшчэнная» (паст. 1913), «Гісторыя салдата» (паст. 1918), «Пульчынела» (паст. 1920), «Байка пра Лісу, Пеўня, Ката ды Барана» (паст. 1922), «Вяселейка» (паст. 1923), «Апалон Мусагет» і «Пацалунак феі» (абодва паст. 1928), «Гульня ў карты» (паст. 1937), «Арфей» (паст. 1948), «Агон» (паст. 1957); Сімфонія псалмоў для хору і аркестра (1930), 3 сімфоніі (1907, 1940, 1945); творы для камернага аркестра, асобных інструментаў з аркестрам, камерна-інструментальная, для голасу з суправаджэннем і інш.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Дубкова Т. А. Стравінскі // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 15. — С. 191—192. — 552 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0251-2 (Т. 15).
Commons