Ізабарны працэс

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Графік ізабарычнага пашырэння газу ад аб'ёму V_a да V_b. AB тут з'яўляецца ізабарай.

Ізабарны працэс (стар.-грэч.: ἴσος — «аднолькавы» і βάρος «цяжар») — тэрмадынамічны працэс, які адбываецца ў сістэме пры сталым ціску і нязменнай масе ідэальнага газу.

Згодна з законам Гей-Люсака, пры ізабарным працэсе ў ідэальным газе \frac{V}{T} = \mathrm{const}.

Праца, якая здзяйсняецца газам пры пашырэнні або сціску газу, роўная A = P\Delta V.

Колькасць цеплыні, якую атрымлівае або аддае газ, характарызуецца змяненнем энтальпіі: \delta Q = \Delta I = \Delta U + P\Delta V.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.7: Застаўка — Кантата / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: Белэн, 1999. — 608 с.: іл. ISBN 985-11-0279-2