Ізабарны працэс
З пляцоўкі Вікіпедыя.
Ізабарны працэс (стар.-грэч. ἴσος — «аднолькавы» і βάρος «цяжар») — тэрмадынамічны працэс, які адбываецца ў сістэме пры сталым ціску і нязменнай масе ідэальнага газу.
Згодна з законам Гей-Люсака, пры ізабарным працэсе ў ідэальным газе
.
Праца, якая здзяйсняецца газам пры пашырэнні або сціску газу, роўная
.
Колькасць цеплыні, якую атрымлівае або аддае газ, характарызуецца змяненнем энтальпіі:
.
Гл. таксама [правіць]
Літаратура [правіць]
- Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.7: Застаўка — Кантата / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: Белэн, 1999. — 608 с.: іл. ISBN 985-11-0279-2

да
. AB тут з'яўляецца ізабарай.