Іканастас

Іканастас Смаленскага сабора Новадзявочага манастыра ў Маскве, выкананы беларускімі майстрамі ў 1683 — 1685 гадах пад кіраўніцтвам Кліма Міхайлава

Іканаста́с (грэч. εἰκονοστάσιον) — алтарная перагародка, больш-менш суцэльная, якая цягнецца ад паўночнай да паўднёвай сцяны і аддзяляе алтарную частку праваслаўнага храма ад асноўнай прасторы. Складаецца з аднаго ці некалькіх радоў ікон, устаноўленых у вызначаным парадку гарызантальных бэльках - цяблах. У цэнтры размяшчаюцца царскія вароты.

Літаратура

• Флоренский, Павел. Иконостас. — СПб., Общество памяти игумении Таисии, 2006. — 192с.
• Успенский Л. А. Вопрос иконостаса// Православная икона. Канон и стиль. — М., «Православный паломник», «Глаголы жизни», 1998.
• Азы древнерусской иконописи. — М.,"Юный художник", 2000. — с.11-22
• Кудрявцева Т. Н., Федоров В. А. Высокий русский иконостас. — М.,"Патриаршие пруды", «Пульс», 2004.
• Efthalia Rentetzi, Le iconostasi delle chiese greche in Italia [1] Apostoliki Diakonia, Atene 2008.

Спасылкі

• На ВікіСховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Іканастас