Імір, спадарожнік

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Імір
Адкрыццё[1]
Першаадкрывальнік

Б. Глэдман і інш.

Дата адкрыцця

7 жніўня 2000

Арбітальныя характарыстыкі[2]

Эпоха: 2000-02-26.00 TT

Вялікая паўвось (a)

23 040 000 км

Эксцэнтрысітэт арбіты (e)

0,3349

Сідэрычны перыяд абарачэння

1315,14 д

Нахіл (i)

173,125° (да экліптыкі)

Чый спадарожнік

Сатурна

Фізічныя характарыстыкі
Сярэдні радыус

9 км[3] (ацэнка)

Маса (m)

4,9×1015 кг (ацэнка)

Сярэдняя шчыльнасць (ρ)

2,3 г/см³[3] (меркавана)

Альбеда

0,06[3]

Імір (англ.: Ymir) — нерэгулярны спадарожнік планеты Сатурн са зваротным арбітальным абарачэннем. Названы імем прабацькі ётунаў з германа-скандынаўскай міфалогіі. Таксама пазначаецца як Сатурн XIX[1].

Гісторыя адкрыцця[правіць | правіць зыходнік]

Імір быў адкрыты ў серыі назіранняў, пачынаючы з 7 жніўня 2000 года. Паведамленне пра адкрыццё зроблена 25 кастрычніка 2000. Спадарожнік атрымаў часовае абазначэнне S/2000 S 1[4].

Уласная назва была прысвоена 8 жніўня 2003 г[5].

Характарыстыкі[правіць | правіць зыходнік]

Сярод спадарожнікаў Сатурна з перыядам абарачэння больш за 3 зямных гадоў Імір з'яўляецца найбуйнейшым. Ён мае памер 18 км у дыяметры і здзяйсняе адзін абарот па арбіце за 3,6 зямных гадоў[6].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Planet and Satellite Names and Discoverers. Gazetteer of Planetary Nomenclature. USGS Astrogeology (2009-09-04). Архівавана з першакрыніцы 17 жніўня 2011. Праверана 9 верасня 2009.
  2. Planetary Satellite Mean Orbital Parameters. Jet Propulsion Laboratory (2009-08-20). Архівавана з першакрыніцы 22 жніўня 2011. Праверана 9 верасня 2009.
  3. 3,0 3,1 3,2 Planetary Satellite Physical Parameters. Jet Propulsion Laboratory (2009-04-03). Архівавана з першакрыніцы 18 студзеня 2010. Праверана 9 верасня 2009.
  4. IAU Circular No. 7512 (2000-10-25). Праверана 9 верасня 2009.
  5. IAU Circular No. 8177 (2003-08-08). Праверана 9 верасня 2009.
  6. Scott S. Sheppard. Saturn’s Known Satellites. Department of Terrestrial Magnetism. Архівавана з першакрыніцы 7 красавіка 2012. Праверана 9 верасня 2009.