Ісмаіл Самані

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Ісмаіл Самані
перс.: ابو ابراهیم اسماعیل بن احمد
Ісмаіл Самані
Партрэт на банкноце 100 самоні
2-і Эмір Харасана і Маверанахра
892 — 24 лістапада 907
Папярэднік: Наср I
Пераемнік: Ахмад ібн Ісмаил
 
Веравызнанне: іслам суніцкага толку
Нараджэнне: красавік 849
Фергана
Смерць: 24 лістапада 907(0907-11-24)
Бухара
Пахаваны: Маўзалель Саманідаў (Бухара)
Дынастыя: Саманіды
Дзеці: Ахмад ібн Ісмаил

Абу Ібрахім Ісма'іл ібн Ахмад Самані (перс.: ابو ابراهیم اسماعیل بن احمد سامانی, тадж.: Абу Иброҳим Исмоил ибни Аҳмади Сомонӣ, красавік 849, Фергана - 24 лістапада 907, Бухара) — эмір з дынастыі саманідаў, заснавальнік моцнай дзяржавы ў Сярэдняй Азіі.

Намеснік свайго брата Насра ў Бухары (874-892). Застаўся ў гэтым горадзе і пасля таго як з прычыны смерці свайго брата стаў эмірам Маверанахра (892-907) і ў [[893]] годзе быў зацверджаны ў гэтым сане халіфам. У тым жа годзе ён распачаў паход на Тараза, заваяваў гэты горад і ператварыў яго галоўную царкву ў мячэць. Змагаўся ў Маверанахры з Сафарыдам Амрам ібн Лейсам. Нягледзячы на ​​тое, што халіф абвясціў аб зняцці Ісмаіла і яго правінцыя была падараваная Амру, пасля перамогі Самані (900) халіф выказаў пераможцу сваё задавальненне.

Маўзалель Саманідаў ў Бухары
Монумент Ісма'іла Самані ў Душанбе
Маўзалель Саманідаў ў Бухары Монумент Ісма'іла Самані ў Душанбе

Ушанаванне памяці[правіць | правіць зыходнік]