Абд аль-Кадзір
З пляцоўкі Вікіпедыя.
Абд аль-Кадзір (6.9.1808 — 26.5.1883, Дамаск), арабскі эмір, нацыянальны герой Алжыра; вядомы як ваеначальнік, палітычны дзеяч, навуковец, аратар і паэт.
Паходзіў са старажытнага і знатнага марабуцкага (святарскага) роду ў Аране. У 1832 плямёнамі заходняга Алжыра выбраны эмірам і стварыў незалежную дзяржаву. На працягу 15 гадоў даволі паспяхова змагаўся з французскімі інтэрвентамі, але ўрэшце пацярпеў паражэнне, адпраўлены ў Францыю. Жыў пад хатнім арыштам з сям'ёй, вызвалены Напалеонам ІІІ. У 1852 пераехаў у Бурсу, потым у Дамаск. Падарожнічаў, наведаў Сусветную выстаўку ў Парыжы ў 1867, прысутнічаў на адкрыцці Суэцкага канала ў 1869, двойчы здзейсніў хадж.
Гл. таксама: Паўстанне Абд аль-Кадзіра (1832-1847).
