Адольф Фрыдрых Бутэнант

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Адольф Фрыдрых Іаган Бутэнант
ням.: Adolf Friedrich Johann Butenandt
250x350pxpx
Дата нараджэння

24 сакавіка 1903({{padleft:1903|4|0}}-{{padleft:3|2|0}}-{{padleft:24|2|0}})

Месца нараджэння

Брэмергафен, Германія

Дата смерці

18 студзеня 1995({{padleft:1995|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:18|2|0}}) (91 год)

Месца смерці

Мюнхен, Германія

Грамадзянства

Германская імперыя, Веймарская рэспубліка, Трэці рэйх, ФРГ, Германія

Навуковая сфера

біяхімія, арганічная хімія

Месца працы

Таварыства кайзера Вільгельма, Гётынгенскі ўніверсітэт

Навуковы кіраўнік

Адольф Віндаус

Узнагароды і прэміі


Нобелеўская прэмія Нобелеўская прэмія па хіміі (1939)

Кавалер Вялікага Крыжа ордэна За заслугі перад ФРГ
Ордэн «Pour le Mérite»

Адольф Фрыдрых Бутэнант (ням.: Adolf Friedrich Johann Butenandt; 24 сакавіка 1903, Брэмергафен18 студзеня 1995, Мюнхен) — нямецкі біяхімік. Быў заўважаны ў супрацоўніцтве з доктарам Менгеле.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У 1931-1933 гадах дацэнт Гётынгенскага ўніверсітэта, у 1933-1936 гадах прафесар Вышэйшай тэхнічны школы ў Данцыгу (цяпер Гданьск). Затым дырэктар інстытутаў біяхіміі: у Берліне (1936-1944), у Цюбінгене (1944-1956) і ў Мюнхене (з 1956). З 1960 года прэзідэнт таварыства імя М. Планка.

Асноўныя працы[правіць | правіць зыходнік]

Працы прысвечаны хіміі палавых гармонаў. Бутэнант вылучыў з мачы чалавека андрастэрон і дэгідраэпіандрастэрон (1931), вывучыў іх хімічную будову.

Прызнанне заслуг[правіць | правіць зыходнік]

Нобелеўская прэмія па хіміі (1939; сумесна са швейцарскім навукоўцам Л. Ружычка). Даследаванні Бутэнанта біяхіміі гарманальных рэчываў у насякомых адзначаны прэміяй імя П. Эрліха.