Адыгейская мова

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Адыгейская мова
Саманазва:

Адыгэбзэ

Краіны:

Расія, Турцыя, Іарданія, Сірыя, Ізраіль, Македонія, Ірак, Саудаўская Аравія

Рэгіёны:

У Расіі: Адыгея, Краснадарскі край

Афіцыйны статус:

Шаблон:Сцяг Адыгеі Адыгея

Агульная колькасць носьбітаў:

у Расіі 117,5 тыс. (2010)[1]

Класіфікацыя
Катэгорыя:

Мовы Еўразіі

Паўночнакаўказская надсям'я (неагульнапрызнаная)

Абхаза-адыгская сям'я
Адыгская група
Пісьменнасць:

кірыліца (Адыгейская пісьменнасць)

Моўныя коды
ISO 639-1:

ISO 639-2:

ady

ISO 639-3:

ady

Гл. таксама: Праект:Лінгвістыка

Адыгейская мова (ніжнечаркеская, заходнеадыгская, кяхская) — мова адыгейцаў, уваходзіць у абхаза-адыгскую (заходне-каўказскую) сям'ю моў. У Расіі распаўсюджаная ў Адыгеі і ў Лазарэўскім і Туапсінскім раёнах Краснадарскага краю Расіі; акрамя таго, значная частка носбітаў пражывае ў Турцыі і краінах Блізкага Усходу. Колькасць носбітаў адыгейскай мовы ў Расіі - 117.489 чалавек (2010). Мае 4 дыялекты: абадзэхскі (на тэрыторыі Расіі ў цяперашні час практычна вымер, але працягвае выкарыстоўвацца ў адыгейскай дыяспары), бжэдугскі, цеміргоеўскі, шапсугскі. Літаратурная адыгейская мова склалася і развіваецца на аснове цеміргоеўскага дыялекту.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Лагатып «Вікіслоўнікі»
У Вікіслоўніку спіс слоў адыгейскай мовы утрымліваецца ў катэгорыі «Адыгейская мова»

Шаблон:Абхаза-адыгскія мовы