Алвар Аалта

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Алвар Хуга Хенрык А́алта
Фатаграфія
Дата нараджэння:

3.2.1898

Месца нараджэння:

Куартанэ

Дата смерці:

11.5.1976

Месца смерці:

Хельсінкі

Грамадзянства:

Фінляндыя

Працы і дасягненні
Архітэктурны стыль:

мадэрнізм, функцыяналізм

Найважнейшыя пабудовы:

Санаторыя ў Пайміё
Выбаргская бібліятэка
Віла Майрэ
Бэйкер-хаўс
Палац «Фінляндыя»
Політэхнічны інстытут у Отаніемі

Commons-logo.svg Алвар Хуга Хенрык А́алта на Вікісховішчы

Алвар Хуга Хенрык Аалта[1] (фінск.: Hugo Alvar Henrik Aalto, 3 лютага 1898, Куартанэ — 11 мая 1976, Хельсінкі) — фінскі архітэктар і дызайнер, «бацька мадэрнізму» у Паўночнай Еўропе, адзін з заснавальнікаў сучаснага дызайну.

Адзін з буйнейшых архітэктараў XX ст. Скончыў Тэхналагічны інстытут у Хельсінкі (1923). Працаваў у розных краінах свету (Швецыя, ЗША, Германія і інш.). Праектаваў жылыя комплексы, друкарні, санаторыі, бібліятэкі, навучальныя ўстановы, культурныя цэнтры, прамысловыя аб'екты (заводы, фабрыкі) і інш.

У сваёй творчасці спалучаў нацыянальныя фінскія традыцыі з прынцыпамі функцыяналізму і арганічнай архітэктуры, дабіваўся выразнасці аб'ёмна-прасторавай кампазіцыі, арганічна ўпісанай у прыродны ці гарадскі ландшафт. Лічыцца адным са стваральнікаў фінскага дызайну.

Палац «Фінляндыя» ў Хельсінкі — адна з найбольш значных пабудоў А. Аалта

Сярод найбольш значных твораў А. Аалта — галоўны будынак Політэхнічнага інстытута ў Атаніемі (1963-66), санаторый у Пайміо (1929-30), палац «Фінляндыя» ў Хельсінкі; бібліятэка ў Выбаргу; культурны цэнтр у Вольфсбургу (1962); будынак Пенсійнага кіравання і інш. У творчасці А. Аалта адлюстраваўся шматслойны характар фінскай культуры (змяшэнне розных элементаў заходняй цывілізацыі, рэшткаў дагістарычных і сярэднявечных часоў). Значную ўвагу архитэктар удзяляў арганізацыі асвятлення ў будынках, паколькі лічыў, што святло фармуе прастору, выяўляе пластыку канструкцый, служыць магутным сродкам ўздзеяння на чалавечыя эмоцыі.

Зноскі

  1. Напісанне імя і прозвішча Алвар Аалта ў адпаведнасці з БЭ ў 18 тамах. Т.1., Мн., 1996, С.7.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Аалта // Культуралогія: Энцыкл. даведнік Уклад. Э. Дубянецкі. — Мн.: БелЭн, 2003. ISBN 985-11-0277-6
  • Aalto A. Bde I—III. Ed. Fleig K. Zürich, 1963—1978.
  • Schildt G. A. Aalto. [Vol.] 1—4. N. Y., 1984—1994.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]