Алергія

Алергічныя рэакцыі
Працэс дэгрануляцыі пры алергіі: 1 — Антыген; 2 — Антыцела (IgE); 3 — FcεRI-рэцэптар; 4 — цыркулюючыя медыятары (гістамін, пратэазы, хемікінез, гепарын); 5 — сакраторныя гранулы; 6 — тлустая клеткаНяпэўнае слова; 7 — вылучаемыя медыятары (простагландыны, лейкатрыены, трамбаксаны, PAF).
МКХ-10	T78.4
МКХ-9	995.3
DiseasesDB	33481
MedlinePlus	000812
eMedicine	med/1101
MeSH	D006967

Алергія (стар.-грэч. ἄλλος - «іншы, чужы» і ἔργον - «уздзеянне») — звышадчувальнасць імуннай сістэмы арганізма, пры паўторных уздзеяннях алергена на раней сенсібілізаваны гэтым алергенам арганізм.

Сімптомы: рэзь у вачах, ацёкі, насмарк, крапіўніца, чханне, кашаль і інш.

Гісторыя

Тэрмін «алергія» быў уведзены венскім педыятрам Клеменс Фон Пірке ў 1906 г. Ён заўважыў, што ў некаторых з яго пацыентаў назіраныя сімптомы маглі быць выкліканыя пэўнымі рэчывамі (алергенамі) з навакольнага асяроддзя, такімі, як пыл, пылок раслін або некаторыя віды ежы. На працягу доўгага часу лічылася, што гіперадчувальнасць развіваецца ў сувязі з парушэннем функцыі імунаглабулінаў Е, аднак неўзабаве стала ясна, што шматлікія механізмы з удзелам розных хімічных рэчываў выклікаюць з'яўленне мноства сімптомаў, раней класіфікаваных як «алергія».

P. G. H. Gell і R. R. A. Coombs вылучылі 4 асноўных тыпы рэакцый гіперчуллівасці. На сённяшні дзень вядома 5 тыпаў рэакцый гіперчуллівасці. Тэрмін алергія быў захаваны за першым тыпам рэакцый, які характарызуецца класічнымі эфектамі апасродкаванымі IgE.