Алыча
| Алыча | ||||||||||||||
 |
||||||||||||||
| Навуковая класіфікацыя | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Царства: | ||||||||||||||
| Аддзел: | ||||||||||||||
| Клас: | ||||||||||||||
| Сямейства: | ||||||||||||||
| Род: | ||||||||||||||
| Від: |
Алыча |
|||||||||||||
| Навуковая назва | ||||||||||||||
|
Prunus cerasifera Ehrh. |
||||||||||||||
|
||||||||||||||
АЛЫЧА, вішнясліва (Prunus divaricata), пладовае дрэва або куст роду сліва сямейства ружакветных.
Вышыня алычы да 8 м і болей. Лісце яйкападобнае або прадаўгавата-эліптычнае. Кветкі белыя, распускаюцца раней за лісце. Плод — невялікая, звычайна жоўтая або ружовая касцянка. Алыча пышна цвіце і пладаносіць. Плады ўтрымліваюць цукры, лімонную і яблычную кіслоты, вітаміны, карацін.
Светлалюбная, засухаўстойлівая расліна, непатрабавальная да глебы і вільгаці.
На Беларусі інтадукавана ў сярэдзіне ХІХ ст. з Паўночнага Каўказа і пашырылася на ўсёй тэрыторыі. Добра прыстасавалася да мясцовых умоў, зімаўстойлівая. Культывуецца ў садах і парках. Ёсць адмысловая садовая форма алычы з пурпуровым лісцем, ружовымі кветкамі і цёмна-чырвонымі пладамі.
Алыча з'яўляецца прышчэпай пры вырошчванні саджанцаў слівы, апыляльнікам для некаторых сартоў слівы.
