Аляксандр Гаўрылавіч Абдулаў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Аляксандр Абдулаў
Фота
 
Імя пры нараджэнні: Аляксандр Гаўрыілавіч Абдулаў
Дата нараджэння: 29 мая 1953(1953-05-29)
Месца нараджэння: Табольск, Цюменская вобласць, РСФСР, СССР
Дата смерці: 3 студзеня 2008(2008-01-03) (54 гады)
Месца смерці: Масква, Расія
Грамадзянства: Flag of the Soviet Union.svg СССР >
Сцяг Расіі Расія
Прафесія: акцёр, кінарэжысёр, тэлевядучы
Кар'ера: 19732008
IMDb: ID 0008311
 
Узнагароды:
Ордэн «За заслугі перад Айчынай» IV ступені
Ордэн Пашаны
Народны артыст РСФСР— 1991 Заслужаны артыст РСФСР — 1986 Ніка — 2008

Аляксандр Гаўрылавіч Абдулаў (29 мая 1953, Табольск, СССР3 студзеня 2008, Масква, Расія) — савецкі і расійскі акцёр тэатра і кіно, заслужаны артыст РСФСР (1986), народны артыст Расіі (1991).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў горадзе Табольску Цюменскай вобласці РСФСР у тэатральнай сям'і. Бацька яго быў рэжысёрам тэатра ў Фергане, а маці працавала ў тэатры грымёрам. Хоць на тэатральную сцэну Абдулаў упершыню выйшаў яшчэ ў пяцігадовым узросце, да акцёрскай кар'еры ён не імкнуўся — у школе займаўся спортам, захапляўся музыкай. Па патрабаванні бацькі ён спрабаваў паступаць пасля школы ў тэатральнае вучылішча імя Шчэпкіна, але няўдала, таму, вярнуўшыся з Масквы, паспяхова здаў іспыты на факультэт фізкультуры мясцовага педінстытута. Тым не менш, праз год Аляксандр Абдулаў ізноў едзе ў Маскву і паступае ў РАТМ (руск.: ГИТИС), на курс І. М. Раеўскага.

У кіно акцёр дэбютаваў у 1974 годзе, яшчэ студэнтам ён згуляў маленькую ролю дэсантніка Казлова ў фільме Міхаіла Пташука «Пра Віцю, пра Машу і марскую пяхоту». У 1975 годзе гульню Абдулава ў дыпломным спектаклі адзначыў галоўны рэжысёр Маскоўскага тэатра імя Ленінскага камсамола («Ленкам») Марк Захараў і запрасіў маладога акцёра ў трупу.

З тых часоў імя Аляксандра Абдулава непарыўна звязанае з тэатрам Захарава. У ліку самых вядомых тэатральных прац Абдулава — роля ў знакамітым «ленкамаўскім» спектаклі «Юнона і Ану». За ролю ў спектаклі «Варвар і ерэтык» ён ганараваўся «Крыштальнай Турандот» і прэміі фонду Станіслаўскага.

У сярэдзіне 70-х развіццё атрымала кінакар'ера маладога акцёра. Аднак шырокая вядомасць прыйшла да Аляксандра Абдулава толькі пасля ролі Мядзведзя ў тэлевізійным фільме «Звычайны цуд» (1978), пастаўленым Маркам Захаравым па аднайменнай п'есе Яўгена Шварца. Новым поспехам стала меладрама Паўла Арсёнава па п'есе А. Валодзіна «З каханымі не раставайцеся» (1979), у якой Абдулаў гуляў галоўную мужчынскую ролю — Міця, а галоўную жаночую ролю выканала яго тагачасная жонка — Ірына Алфёрава. Незвычайны дар дазваляў Аляксандру Абдулаву з роўным поспехам выконваць рознапланавыя ролі, здымаючыся ў карцінах розных жанраў і ў розных рэжысёраў.

У ліку самых яго вядомых акцёрскіх прац — Мікіта ў «Карнавале» Таццяны Ліознавай, забойца Рабер з эксцэнтрычнага дэтэктыва Алы Сурыкавай «Шукайце жанчыну», лірычны герой Ян з «Чарадзеяў». Артыст шырокага творчага дыяпазону, Аляксандр Абдулаў здымаўся ў камедыях («Самая абаяльная і прывабная», «За выдатных дам!», «Формула кахання»), у драмах («Захоўвай мяне, мой талісман!» і «Лэдзі Макбет Мцэнскага павета» Рамана Балаяна, «Над цёмнай вадой» Змітра Месхіева), у крымінальна-прыгодніцкіх («Таямніцы мадам Вонг») і дэтэктыўных карцінах («Дзесяць негрыцятаў» Станіслава Гаварухіна), у гісторыка-касцюмных стужках («Гардэмарыны, наперад!» Святланы Дружынінай).

Адмыслова варта вылучыць працы Аляксандра Абдулава ў фільмах Марка Захарава, якія адразу палюбіліся гледачу, і ў карцінах Сяргея Салаўёва, сталых прыкметнай падзеяй кіно мяжы 80-90-х гадоў. У 1991 годзе пачалося супрацоўніцтва Абдулава з рэжысёрам Віктарам Сяргеевым, і іх першы фільм, круцельскі дэтэктыў «Геній», апынуўся адной з самых цікавых карцін тых гадоў і ўвайшоў у лік лідараў відэапраката фільмаў; не мінула незаўважанай і крымінальная меладрама «Дзіўныя мужчыны Сямёнавай Кацярыны», дзе разам з Аляксандрам Абдулавым зняліся Наталля Фісон і Андрэй Сокалаў. Але іншы фільм Віктара Сергеева «Шызафрэнія», для якога Абдулаў сам напісаў сцэнарый, а кансультантам быў Аляксандр Каржакоў, які выйшаў на экраны ў 1997 годзе, не стаў адкрыццём, як гэта было з «Геніем»…

Даволі часта ўдзельнічаў у журы Вышэйшай лігі КВЗ.

У верасні 2007 года Аляксандру Абдулаву быў пастаўлены дыягназ — «чацвёртая стадыя рака лёгкіх»[1].

3 студзеня 2008 года ў 7:20 па маскоўскім часе Аляксандр Абдулаў сканаў у Цэнтры сардэчна-судзінкавай хірургіі імя Бакулева[2].

5 студзеня ў 11:00 у памяшканні тэатра «Ленкам» прайшла грамадзянская паніхіда і развітанне з Аляксандрам Абдулавым. На развітанне з ім прыйшлі вядомыя палітыкі, эстрадныя артысты, выбітныя мастацкія дзеячы. У гэты жа дзень, у 14:00 Абдулаў быў пахаваны на Ваганькаўскіх могілках у Маскве.

Аляксандр Абдулаў быў жанаты тройчы. Першая жонка — актрыса Ірына Алфёрава (Абдулаў удачарыў яе дачку Ксенію ад першага шлюбу), другая жонка — Галіна, тэатральны менеджар. Трэцяя яго жонка Юлія Міласлаўская маладзей мужа на 23 гады; пры канцы сакавіка 2007 года ў іх нарадзілася дачка Яўгенія.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]