Аляксандр Хрыстафоравіч Бенкендорф

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Аляксандр Хрыстафоравіч Бенкендорф
ням.: Konstantin Alexander Karl Wilhelm Christoph von Benckendorff
Alexander von Benckendorff.jpg
Партрэт Аляксандра Хрыстафоравіча Бенкендорфа
працы[1] Джорджа Доу. Ваенная галерэя Зімовага Палаца, Дзяржаўны Эрмітаж (Санкт-Пецярбург)
Дата нараджэння

23 чэрвеня 1782(1782-06-23)

Месца нараджэння

Рэвель, Расійская імперыя

Дата смерці

23 верасня 1844(1844-09-23) (62 гады)

Месца смерці

на борце парахода «Геркулес» на шляху з Германіі ў Расію

Прыналежнасць

Flag of Russia.svg Расійская імперыя

Званне

генерал-ад'ютант

Бітвы/войны

Гросберэн, Дэневіц, Лейпцыг

Узнагароды і прэміі
Ордэн Святога Андрэя Першазванага  з дыяментамі
Ордэн Святога Аляксандра Неўскага з дыяментамі
Ордэн Святога Георгія III ступені
Ордэн Святога Георгія IV ступені
Ордэн Святога Уладзіміра I ступені
Ордэн Святога Уладзіміра II ступені
Ордэн Святога Уладзіміра IV ступені
Ордэн Святой Ганны I ступені з дыяментамі
Ордэн Святой Ганны II ступені
Ордэн Святой Ганны III ступені
Ордэн Святога Іаана Іерусалімскага, Расія
Ордэн Белага арла
Ордэн Чорнага арла
Ордэн Чырвонага арла 1-й ступені з дыяментамі
Ордэн «Pour le Mérite»
Кавалер Вялікага крыжа ордэна Мяча
Кавалер Вялікага крыжа ордэна Палярнай зоркі
Залатая зброя «За адвагу» з дыяментамі

Аляксандр Хрыстафоравіч Бенкендорф [23 чэрвеня (4 ліпеня) 1782 — 23 верасня (5 кастрычніка) 1844, Пецярбург], граф (1832), расійскі военачальнік і дзяржаўны дзеяч, генерал-ад'ютант (1819), генерал ад кавалерыі (1829), член Дзяржаўнага савета (1830).

Паходзіў з ліфляндскага дваранскага роду, бацька генерал ад інфантэрыі, рыжскі вайсковы губернатар Х. І. Бенкендорф, маці народжаная баранэса Ю. Шылінг фон Канштадт, блізкая сяброўка дзяцінства імператрыцы Марыі Фёдараўны.

У 1798 паступіў на службу ўнтэр-афіцэрам у Сямёнаўскі лейб-гвардыі полк, неўзабаве быў узведзены ў прапаршчыкі і прызначаны флігель-ад'ютантам. Баявую кар'еру пачаў на Каўказе ў 1803, затым з поспехам удзельнічаў у напалеонаўскіх войнах і ў баявых дзеяннях з туркамі. У 1807 узведзены ў палкоўнікі. Падчас Айчыннай вайны 1812 знаходзіўся ў першым партызанскім атрадзе генерала Ф. Ф. Вінцінгеродзе і за адзнаку атрымаў чын генерал-маёра. Пасля пакідання французамі Масквы стаў першым камендантам вызваленага горада.

Камандуючы кавалерыйскім атрадам, адрозніўся ў кампаніях 18131814. У 1819 быў узведзены ў генерал-ад'ютанты і прызначаны начальнікам штаба гвардзейскага корпуса. Актыўны ўдзельнік прыгнечання паўстання дзекабрыстаў. C 1826 атрымаў прызначэнне ў Сенат і займаў пост шэфа корпуса жандараў і начальніка Трэцяга аддзялення ўласнай Яго Імператарскай Вялікасці канцылярыі.

За гады службы, быўшы адначасова і камандуючым Галоўнай кватэры, стаў блізкай і даверанай асобай Мікалая I, стаўшы спадарожнікам у яго падарожжах. Суправаджаў імператара ў яго паездцы на тэатр вайскоўцаў дзеянняў супраць туркаў ў 1828-1829 і быў выраблены ў генералы ад кавалерыі. У 1832 узведзены ў графскую годнасць. У круг яго шматстайных службовых абавязкаў уваходзіла ўскладзеная на яго імператарам цэнзура сачыненняў А. C. Пушкіна.

Пахаваны ў Аляксандра-Неўскай лаўры ў Пецярбургу.

Зноскі

  1. Государственный Эрмитаж. Западноевропейская живопись. Каталог / под ред. В.Ф. Левинсона-Лессинга; ред. А.Е. Кроль, К.М. Семенова — 2-е издание, переработанное и дополненное. — Искусство, 1981. — Т. 2. — С. 251, кат.№ 7968. — 360 с.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Олейников Д. И. Бенкендорф. М., 2009 (серия "Жизнь замечательных людей").