Аляксей III Ангел

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Аляксей III Ангел
грэч.: Αλέξιος Γ' Άγγελος
Аляксей III Ангел
Партрэт Аляксея III Ангела ў форме манеты з «Promptuarii Iconum Insigniorum» — зборніка біяграфій, выдадзенага ў 1553 годзе
Візантыйскі імператар
8 красавіка 1195 — 1 жніўня 1203
Папярэднік: Ісак II Ангел
Пераемнік: Ісак II Ангел і Аляксей IV Ангел
 
Веравызнанне: Праваслаўе
Нараджэнне: 1153(1153)
Смерць: 1211(1211)
Род: Ангелы
Бацька: Андронік Дука Ангел
Маці: Еўфрасіння Ангеліна
Жонка: Еўфрасіння Дукіня Камаціра
Дзеці: 1) Ірына
2) Ганна Ангел
3) Еўдакія Ангеліна Камніна

Аляксей III Ангел (грэч.: Αλέξιος Γ' Άγγελος; каля 1153 — 1211) — візантыйскі імператар, які кіраваў у 11951203 гадах.

Калі яго малодшы брат Ісак стаў басілеўсам, Аляксей змог вярнуцца на радзіму і дасягнуць рангу севастакратара. У падзяку за аказаную дапамогу ён асляпіў кіраўніка і сам заняў рамейскі прастол. Але новы васпан нічым не адрозніваўся ад свайго папярэдніка, і краіна, якая знаходзілася ў заняпадзе, была аддадзена пад уладу арыстакратаў. Праз некалькі гадоў сыну зрынутага імператара Аляксею IV атрымалася з дапамогай удзельнікаў Чацвёртага крыжовага паходу вярнуць адняты прастол. Але пасля гэтага Ангелы кіравалі Канстанцінопалем толькі паўгода, затым горад патрапіў у рукі еўрапейцаў, а краіна распалася на шэраг дзяржаў.

Усё сваё далейшае жыццё Аляксей III правёў у туляннях па былых землях Візантыі, але нідзе не мог знайсці прытулку. Толькі ў 1210 годзе ён знайшоў прытулак пры двары даўняга праціўніка імперыі — Канійскага султаната. Там ён вырашыў заняць прастол Нікейскай імперыі, дзе кіраваў яго ўласны зяць Феадор I Ласкарыс. Заключыўшы саюз з мусульманамі, Ангел прайграў генеральную бітву і скончыў свае дні ў манастыры.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]