Амілапекцін
З пляцоўкі Вікіпедыя.
Амілапекцін (ад грэч. ámylon[1] - «крухмал», стар.-грэч. πηκτός - зацвярдзелы) — адзін з асноўных поліцукрыдаў крухмалу, які складаецца з разгалінаваных ланцужкоў малекул глюкозы, монацукрыдныя рэшткі звязаныя α (1 → 4) і α (1 → 6) гліказіднымі сувязямі.
Уласцівасці [правіць]
Малекулярная маса дасягае 1 000 000. З іодам дае чырвона-фіялетавую афарбоўку. Амаль не растваральны ў халоднай вадзе, у гарачай вадзе ўтварае студзяністую частку клейстара.
Знаходжанне ў прыродзе [правіць]
Доля амілапекціну ў бульбяным, кукурузным, рысавым крухмале - 76-81%.
Зноскі
- ↑ Слоўнік іншамоўных слоў у 2-х тамах., Мн., 1999, Т.1, С.77
