Анна Леапольдаўна
Анна Леапольдаўна, дачка Карла Леапольда, герцага Мекленбург-Швярынскага, і Кацярыны Іаанаўны.
Нарадзілася 7 снежня 1718 г. у Парастаке. З 1739 г. жонка Антона-Ульрыха, герцага Брауншвейг-Люнебургского. У 1733 г. прыняла праваслаўную веру. У 1740 г. па зрыньванні рэгента Бірона абвясціла сябе кіраўніцай пры немаўляці-імператары Іване VI. Пры ёй дзяржаўнымі справамі ведаў Мініх, потым Астэрман, Галоўкін.
Адбыўся разрыў з Швецыяй (руска-швецкая вайна 1741—1743 гг.), пацверджаныя артыкулы белгарадскага міру. Порта стала прызнаваць рускіх гасудараў імператарамі. У 1741 г. саступіла кіраванне Лізавеце Пятроўне.
Дзеці – Іван (1740-64), Кацярына (пам. 1807), Лізавета (пам. 1782), Пётр (пам. 1798) і Аляксей (пам. 1787). Памерла ў зняволенні ў Халмагорах 9 сакавіка 1746 г.