Антыпапа

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці

Антыпапа - тэрмін, якім у Каталіцкай царквы прынята называць чалавека, які незаконна насіў званне Папы. Звычайна пытанне аб тым, хто з прэтэндэнтаў, адначасова аспрэчваючых папскі сан, з'яўляўся законным папам, а хто антыпапа, вырашалася ўжо пасля гістарычнай «перамогі» прыхільнікаў аднаго з іх. Адносна некаторых прэтэндэнтаў на папства дадзеная праблема не вырашана да гэтага часу.

Традыцыйна лічыцца, што першым антыпапай быў св. Іпаліт (III стагоддзе), а апошнім - Фелікс V (1440-1449). Найбольш сур'ёзны раскол царквы, калі адначасова кіравалі два папы, якія прызнаваліся рознымі краінамі (а затым і тры - у Рыме, Авіньёне і Пізе) - гэта Вялікая схізма канца XIV - пачатку XV стагоддзяў. Наяўнасць адразу некалькіх супрацьстаялых папаў, а таксама чуткі аб карупцыі, панаваўшай пры выбары пап, істотна падрывалі аўтарытэт царквы.

Пры прыняцці папамі парадкавага нумара звычайна нумар таты, прызнанага антыпапай, не ўлічваецца. Але так бывае не заўсёды: напрыклад, Аляксандр VI прыняў шосты нумар, хоць Аляксандр V быў антыпапа.

Антыпапы (да Фелікса V) ўключаюцца ў афіцыйны пералік рымскіх пап (Annuario pontifico) c адпаведнай пазнакай.