Антычнасць

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Парфенон з'яўляецца адным з найбольш знакавых сімвалаў антычнасці.
Рымскі форум, цэнтр антычнага Рыма.

Ант́ычнасць (ад лац.: antiquus стары, старажытны, старажытнасць) —перыяд гісторыі ад 800 да н.э. да 600 г. н.э. у рэгіёне Міжземнага мора.

Гэта час адрозніваецца ад папярэдніх і наступных агульнымі і сталымі культурнымі традыцыямі, а з пачатку 1 стагоддзя, з прычыны пашырэння Рымскай імперыі, таксама і палітычнай і культурнай цэласнасцю.

У больш вузкім сэнсе антычнасцю лічаць гісторыю старажытнай (архаічнай) і класічнай Грэцыі, элінізму і Рымскай імперыі (але толькі эпоху рэспублікі, прынцыпату і дамінату).

У больш шырокім сэнсе антычнасць ўключае гісторыю Егіпта, Міжрэчча, Сірыі, Персіі і Малой Азіі пачынаючы з пачатку пісьменства (каля 3500 да н.э.) [1].

Антычны[правіць | правіць зыходнік]

Слова "антычны" паходзіць ад лацінскага слова "старажытны". Антычным светам навукоўцы называюць групу рабаўладальніцкіх дзяржаў (гэта значыць, значную частку насельніцтва якіх складалі рабы). Гэта – перш за ўсё горада-дзяржавы, створаныя грэчаскімі плямёнамі, а таксама Рым, саюз рабаўладальніцкіх дзяржаў Італіі – краіны, якія склаліся ў 1 тысячагоддзі да нашай эры на ўзбярэжжы Міжземнага мора.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. клінапісныя помнікі пісьменства, знойдзеныя ў Месапатаміі датаваны прыкладна 3,5 тысячагоддзем да н.э.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Grinin L. E. Early State in the Classical World: Statehood and Ancient Democracy. In Grinin L. E. et al. (eds.)Hierarchy and Power in the History of civilizations: Ancient and Medieval Cultures 9pp.31–84). Moscow: URSS, 2008.Early State in the Classical World