Арнольд Шонберг

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Арнольд Шонберг
фота
Асноўная інфармацыя
Поўнае імя

Arnold Franz Walter Schoenberg

Дата нараджэння

13 верасня 1874({{padleft:1874|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:13|2|0}})

Месца нараджэння

Вена

Дата смерці

13 ліпеня 1951({{padleft:1951|4|0}}-{{padleft:7|2|0}}-{{padleft:13|2|0}}) (76 гадоў)

Гады актыўнасці

1897—1951

Краіна

Аўстрыя

Прафесіі

кампазітар, педагог, дырыжор, музыкавед

Жанры

экспрэсіянізм, атанальная музыка, дадэкафонія(серыйная тэхніка)

http://www.schoenberg.at/
Commons-logo.svg Арнольд Шонберг на Вікісховішчы

Арнольд Шонберг (13 верасня 187413 ліпеня 1951) — аўстрыйскі, а потым амерыканскі кампазітар, музыказнаўца, дырыжор, мастак. Заснавальнік атанальнай музыкі і 12-тонавай тэхнікі кампазіцыі. Адзін з найбольш уплывовых кампазітараў 20-га стагоддзя.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Арнольд нарадзіўся ў сям'і нямецкіх яўрэяў, што жылі ў венскім раёне Леапольдштат (былое гета). Ягоная мама была прафесійнай піяністкай, аднак у музыку Арнольд пайшоў сам, адзіным ягоным музычным настаўнікам быў Аляксандр фон Цамлінскі. У 1880-ых гг. ён зарабляў грошы, пішучы аркестровыя аперэты. У той жа час ён піша кампазіцыю «Перайначаная ноч» для струнавага секстэта. Пазней ён зрабіў таксама аркестравую версію «Ночы». Ягоны талент хутка заўважылі Густаў Малер і Рыхард Штраўс. Пазней Штраўс, што пісаў больш кансерватыўную музыку, перапыніў сяброўства з Арнольдам. А Маглер застаўся сябрам і пратэжэ Шонберга; нават калі Маглер перастаў разумець новыя творы Шонберга, ён працягваў клапаціцца аб ім. Шонберг скептычна ставіўся да музыкі Маглера, аднак апошні больш за ўсіх уплываў сваёю творчасцю на яго, і таму Шонберг пазней назаве яго «святым».

У 1898 годзе Арнольд перахрысціўся з іудзейства ў лютэранства і заставаўся лютэранцам да 1933 года.

У 1904 годзе Шонберг пачаў настаўнічаць, і сярод ягоных студэнтаў апынуліся Антон Вэберн і Альбан Берг, у будучыні — знакамітыя кампазітары.

Улетку 1908 жонка Мацільда кінула Арнольда і пайшла да мастака Рычарда Герстла (што забіў сябе, калі яна вярнулася да Арнольда), і гэта пакінула глыбокі адбітак у творчасці Арнольда. Ён радыкальна пераглядзеў свае погляды на гук, напісаў першую атанальную кампазіцыю — «Ты прыперлася да серабрыстае вярбы» («You lean against a silver-willow»), а таксама атанальны «Другі струнавы квартэт», дзе ў фіналі дадае голас, што пяе вершы нямецкага паэта-містыка Штэфана Георга.

У 1910 ён напісаў працу «Навучанне Гармоніі». У гэты час (1912) ён піша Pierrot Lunaire, op. 21 на вершы Альберта Жыро, дзе ён упершыню выкарыстоўвае метад Sprechstimme (які ён сам і вынайшаў) — вакальны рэчытатыў паміж маўленнем і пяяннем.

У 1920-ых гг. ён стварыў 12-тонавы метад пабудовы кампазіцыі, які потым пераўтварыўся ў серыялізм. Метад знайшоў прыхільнікаў сярод студэнтаў Шонберга, што ўтварылі г.зв. «Другую венскую школу» музыкі. Арнольд піша другую значную тэарэтычную працу — «Асновы музычнай кампазіцыі»

У 1933 з-за прыходу да ўлады нацыстаў Шонберг эмігруе ў Парыж, дзе аднаўляе сваю іудзейскую веру. Потым ён пераязджае ў ЗША, дзе настаўнічае ў Кансерваторыі Малкіна (Бостан), Паўднёвакаліфарнійскім Універсітэце і Каліфарнійскім Універсітэце. У 1941 Арнольд зрабіўся грамадзянінам ЗША.

На працягу 1930-ых гг. ён працуе над операй «Майсей і Аран», якую так і не скончыў. У 1951 Арнольд памірае.


Шаблон:Сіні вершнік