Арол-магільнік

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Арол-магільнік
Kaiseradler Aquila heliaca 4 amk.jpg
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Aquila heliaca Savigny, 1809

Арэал
выява

  Гнездавы арэал

  Зімовы арэал

Ахоўны статус
Status iucn3.1 VU ru.svg Знаходзяцца ва ўразлівым становішчы
Уразлівыя
IUCN 3.1 Vulnerable : 106003535
Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на ВікіСховішчы
ITIS   175413
NCBI   52410
EOL   914148

Арол-магільнік[1] (Aquila heliaca) — арол, буйная драпежная птушка сямейства ястрабіныя.

Апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Даўжыня цела 72-83 см, размах крылаў 190-210 см. Самка большая за самца. Буры з белымi плямамi рознай велiчынi на плячах. Гэтыя плямы звычайна адсутнiчаюць ў аднагадовых птушак. Палавую сталасць i дарослае апярэнне набываюць прыкладна ў 5 гадоў, з цягам часу апярэнне цямнее i белыя плямы павялiчваюцца. Хвост з папярочнай паласой, але гэта не заўседы ўдаецца разгледзець.

Мае падабенства з беркутам, адрозніваючыся ад яго меншымі памерамі, больш цёмнай агульнай афарбоўкай апярэння і светлай, жаўтлявага колеру галавой. Папуляцыя з Пірэнейскага паўвострава, якую раней традыцыйна разглядалі ў якасці аднаго з падвідаў магільніка, у цяперашні час звычайна вылучаецца ў самастойны від іспанскі магільнік (Aquila adalberti).

Пашырэнне[правіць | правіць зыходнік]

Пералётны від. Гняздуецца ў стэпавай і лесастэпавай паласе Еўразіі на ўсход да Байкала і цэнтральных раёнаў Кітая. Засяляе адкрытыя прасторы з астраўкамі лесу або асобнымі высокімі дрэвамі. Асноўныя біятопы: разрэджаныя ўчасткі старых, вялікіх па плошчы ліставых і змяшаных лясоў на раўнінах і ў невысокіх гарах (200-1000 м), лесастэпы і стэпы з групамi высокiх дрэў, прырэчныя лясы (на Каўказе), паўпустынi з зараснікамі саксаулу, а таксама ў сельскагаспадарчым ландшафце. Узімку жыве ў саванне з групамі дрэў, насяляе адкрытыя, сухія ландшафты, часта водна-балотныя тэрыторыі. Месца зiмовак: Балканы, Малая Азія, паўночна-ўсходняя Афрыка (дэльта р. Нiл), поўнач Індыі, Пакістан, Індакітай і ўсход Кітая.

Асаблівасці біялогіі[правіць | правіць зыходнік]

Палюе на сярэдняга памеру дзічыну — суслікаў, пясчанак, суркоў, невялікіх зайцоў, некаторых дробных птушак. На Беларусі вельмі рэдкі выпадкова залётны від.

Гняздо ў кроне высокага дрэва альбо ў зарасніках саксаулу. У выглядзе кола, аснова з сухiх галiн; высцiлка з сухiх травянiстых раслiн i галiнак. Пад час адсутнасцi прыкрывае яйкi i птушанят зялёнымi галiнкамi. Памеры новага гнязда: дыяметр 1-2,4 м, вышыня 0,6-1,8 м.

Яйкi 2-3 (1-4), амаль элiптычныя або ўздутыя, белыя з чырвона-карычневымі або шэра-фіялетавымі мазкамі або плямкамі. Памеры 73,5 х 56,5 мм

Зноскі

  1. Напісанне Арол-магільнік у адпаведнасці з БЭ ў 18 тамах., Т.1. Мн., 1996, С.501

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Птушкі Еўропы: Палявы вызначальнік. — Варшава: Навуковае выдавецтва ПНВ, 2000. — 540 с.: іл. ISBN 83-01-13187-X