Артур Хендэрсан
Артур Хендэрсан (анг. Arthur Henderson, 1863, Глазга — 1935) — лідар Лейбарысцкай партыі Вялікабрытаніі.
У 1911—1934 сакратар лейбарысцкай партыі.
У перыяд Першай сусветнай вайны, у 1915—1917, Хендэрсан уваходзіў ва ўрады Асквита і Лойд Джорджа, у якасці міністра без партфеля, выступаў за «вайну да пераможнага канца».
Пасля заканчэння першай сусветнай падтрымліваў стварэнне Лігі Нацый. У 1924 годзе міністр унутраных спраў у першым лейбарысцкім кабінеце Макдональда; у 1929—1931 міністр замежных спраў у 2-м кабінеце Макдональда, якое ў 1929 аднавіў дыпламатычныя адносіны з СССР, разарваныя Вялікабрытаніяй у 1927. У 1932—1933 старшыня міжнароднай канферэнцыі па раззбраенні. Лаўрэат Нобелеўскай прэміі міру (1934).
| Нобелеўская прэмія міру | |
|---|---|
| 1926—1950 |
Арыстыд Брыян / Густаў Штрэземан (1926) • Фердынанд Эдуард Бюісон / Людвіг Квідэ (1927) • Фрэнк Білінгс Келаг (1929) • Натан Сёдэрблюм (1930) • Джэйн Адамс / Нікалас Мюрэй Батлер (1931) • Ральф Норман Энджэл (1933) • Артур Хендэрсан (1934) • Карл фон Асецкі (1935) • Карлас Сааведра Ламас (1936) • Роберт Сесіл (1937) • Арганізацыя Нансена (1938) • МКЧК (1944) • Кордэл Хал (1945) • Эмілі Грын Болч / Джон Рэлей Мот (1946) • Савет Сябраў на службе грамадству / Амерыканскі камітэт Сябраў на службе грамадству (1947) • Джон Бойд Ор (1949) • Ральф Банч (1950) |
|
Поўны пералік • (1901—1925) • (1926—1950) • (1951—1975) • (1976—2000) • (2001—2025) |
|
