Ямагата Арытома

З пляцоўкі Вікіпедыя.
(Пасля перасылкі з Арытома Ямагата)
Перайсці да: рух, знайсці
Ямагата Арытома
山縣有朋
Ямагата Арытома
сцяг
3-ці прэм'ер-міністр Японіі
24 снежня 1889 — 6 мая 1891
Манарх: Мэйдзі
Папярэднік: Курода Кіётака
Пераемнік: Мацуката Масаёсі
сцяг
9-ы прэм'ер-міністр Японіі
8 лістапада 1898 — 19 лістапада 1900
Манарх: Мэйдзі
Папярэднік: Окума Сігэнобу
Пераемнік: Іта Хірабумі
 
Нараджэнне: 14 чэрвеня 1838(1838-06-14)
горад Хагі, княства Цёсю, сёгунат Такугава
Смерць: 1 лютага 1922(1922-02-01) (83 гады)
Токіа, Японія
 
Узнагароды:
Кавалер ордэна Хрызантэмы
Ордэн Кветак паўлоўніі
Ордэн Залатога каршуна 1 ступені
Ордэн Заслуг
Кавалер Вялікага крыжа ордэна Святых Маўрыкія і Лазара Кавалер Вялікага Крыжа ордэна Ганаровага легіёна
Ордэн Чорнага арла
Ордэн Белага арла

Шаблон:Японскае імя

Ямагата Арытома (яп.: 山縣 有朋?, 14 чэрвеня 1838, Хагі1 лютага 1922, Токіа) — японскі ваенны і дзяржаўны дзеяч, прэм'ер-міністр Японіі ў 18891891 і 18981900, князь (1907).

Нарадзіўся ў Хагі — галоўным горадзе княства Цёсю (цяпер прэфектура Ямагуты), у сям'і самурая. У 1869 годзе быў пасланы вывучаць арганізацыю ваеннай справы ў Еўропе. У 1873 годзе атрымаў пасаду міністра абароны і заняўся перабудовай японскай арміі па прускім узоры. Здушыў паўстанне Сайго Такаморы (Сацумскае паўстанне 1877). Пераканаў імператара Мэйдзі ў неабходнасці стварэння Генеральнага штаба, падпарадкаванага непасрэдна імператару. З 1878 года — начальнік Генеральнага штаба.

У 1883 годзе быў прызначаны міністрам унутраных спраў. З 24 снежня 1889 года — прэм'ер-міністр Японіі; сышоў у адстаўку 6 мая 1891 года з-за канфлікту з першым японскім парламентам. Неўзабаве пасля адстаўкі стаў адным з саветнікаў імператара (гэнро). Камандуючы Першай японскай арміяй у япона-кітайскай вайне 1894—1895 гадоў.

У 1896 годзе падпісаў пратакол Пратакол Лабанава — Ямагаты аб Карэі.

Другі раз стаў прэм'ер-міністрам у 1898 і знаходзіўся на чале ўрада да кастрычніка 1900 года. У маі 1900 года правёў праз парламент закон, па якім міністры арміі і ваенна-марскога флоту маглі прызначацца толькі з ліку ваенных, размешчаных на абавязковай службе. Такім чынам, з гэтага часу ваенныя міністры падпарадкоўваліся не прэм'ер-міністру, а непасрэдна імператару як вярхоўнаму галоўнакамандуючаму. Гэтым законам армія забяспечыла сабе амаль поўную аўтаномію ад грамадзянскага кіраўніцтва краіны.

На працягу руска-японскай вайны 1904—1905 гадоў зноў быў начальнікам Генеральнага штаба. Пасля заканчэння войны Ямагата адышоў ад актыўнай палітычнай дзейнасці, але заставаўся ўплывовай фігурай да самай сваёй смерці ў 1922 годзе.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Прэм'ер-міністры Японіі