Аўрэліян

З пляцоўкі Вікіпедыя.

Аўрэліян — Луцый Клаўдзій Даміцый Аўрэліян (214 — 275): рымскі ваеначальнік, рымскі імператар (270—275).

Пачаў сваю дзейнасць як просты салдат, узвысіўся да ваеначальніка. Здзейсніў некалькі паспяховых вайсковых паходаў, узяў перамогі над Вабалатам і Зеновіяй (за гэта атрымаў, як пераможца, права насіць адзенне, тканае золатам і ўпрыгожанае каштоўнымі камянямі). Сам сябе лічыў увасабленнем непераможнага бога Сонца, якога афіцыйна абвясціў богам Рымскай імперыі.

Па загадзе Аўрэліяна былі збудаваныя старажытнарымскія гарадскія муры, што ператварыла Рым у надзейную крэпасць. Пад яго началам быў затрыманы націск сарматаў, вандалаў і алеманаў, якія ўрываліся ў Італію з поўначы.

[правіць] Ацэнкі

Тацыт, пераемнік Аўрэліяна, лічыў таго выратавальнікам Рыма, і загадаў кожнаму грамадзяніну мець жывапісны партрэт Аўрэліяна.

[правіць] Від

Скульптурных партрэтаў Аўрэліяна не захавалася^[1].