Балістычны каэфіцыент

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці

Балістычны каэфіцыент (BC) — размерная велічыня, роўная множанню каэфіцыента супраціўлення аэйрадынамічных сілаў на характэрную плошчу, падзеленную на масу цела.

BC з'яўляецца асноўным паказчыкам для куль, а таксама для артылерыскіх снарадаў.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Для таго каб мець магчымасць параўнаць эфектыўнасць розных куль, прадказваць іх траекторыю, амерыканскім палкоўнікам Ігналсам быў распрацаваны матэматычны інструмент, які быў названы B.C. (Балістычны каэфіцыент). У 1881 годзе, у Германіі, збройнік Круп узяў некалькі тысяч куль аднолькавай формы і замерыў (з вялікай дакладнасцью) ступень іх замядлення (страту хуткасці) і сніжэння траекторыі. Сярэднестатыстычную кулю ён назваў «Стандартнай», а яе B.C. быў прыняты за 1.


Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Балістычны каэфіцыент