Барабан

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Барабан
выява
Класіфікацыя

 · Мембранафон ці Ідыяфон
 · Ударны музычны інструмент

Роднасныя інструменты

Бубен

Музыканты

Спіс барабаншчыкаў

Вытворцы

Спіс вытворцаў ударных інструментаў

Звязаныя артыкулы

Барабаншчык, драм-машына

Гучанне інструмента

Гук  Гучанне малога барабана

Лагатып Вікісховішча Барабан на вікісховішчы

Бараба́н — ударны (перкусійны) музычны інструмент, класіфікаваны як мембранафон.

Складаецца з пустацелага цыліндрычнага драўлянага ці металічнага корпуса-рэзанатора або рамы, на якія з аднаго або двух бакоў нацягнуты скураныя (зараз часта пластыкавыя) мембраны. Гук здабываюць ударам па мембране палачкай, рукамі і інш.

У старажытнасці выкарыстоўваўся як сігнальны інструмент, пазней для суправаджэння рытуальных танцаў, ваенных шэсцяў, рытуальных абрадаў. У музычных аркестрах з'яўляецца вядучым інструментам рытмічнай групы.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Барабаны розных краін

Пры раскопках у Месапатаміі былі знойдзеныя адны з самых старажытных ўдарных інструментаў, зробленыя ў выглядзе маленькіх цыліндраў, паходжанне якіх датуецца шостым тысячагоддзем да нашай эры, да гэтага ж часу адносяць і наскальныя малюнкі ў пячорах Паўднёвай Амерыкі[1]. Узрост знойдзенага ў Маравіі барабана датуецца пятым тысячагоддзем да н. э., у Старажытным Егіпце барабаны ўзніклі за 4 тыс. гадоў да н. э. Вядома аб існаванні барабанаў ў старажытным Шумеры (каля 3 тыс. гадоў да н. э)[2]. Аб працяглай гісторыі развіцця інструмента сведчыць і вялікая разнастайнасць яго відаў у нашы дні[3].

З самых старажытных часоў барабан выкарыстоўваўся як сігнальны інструмент, а таксама для суправаджэння рытуальных танцаў, рэлігійных абрадаў, ваенных шэсцяў і дзеянняў, такіх, дзе была б неабходнасць выконваць рытм, напрыклад, ісці, бегчы, цягнуць, веславаць ці біць зладжана. Да прыкладу, яшчэ ў старажытных грэкаў і рымлян барабан тымпан (стар.-грэч.: τύμπανον), папярэднік сучасных літаўр, выкарыстоўваўся ў культах Кібелы і Вакха, а таксама ў войску і на вяслярным флоце. І гэтак далей, напрыклад, у XVI стагоддзі барабаны выкарыстоўваліся ў Брытанскай арміі ў пяхоце, у драгуноў і кавалерыі. У часы Генрыха VIII у кожнай роце ад 100 чалавек было двое барабаншчыкаў. У XVII стагоддзі асноўнымі сігналамі барабаншчыкаў былі «Увага», «Гатоўнасць», «Марш», «Атака», «Адступіць»[3].

У XX стагоддзі адбыліся два значных ўдасканаленні барабанаў. У 1920-1940-х гадах кампанія Gretsch вырабляла карпусы барабанаў па тэхналогіі шматслаёвага расслаення дрэва[4], гэты спосаб выкарыстоўваецца і сёння. Каля 1956 года Эвансам Марыёнам на замену скураным мембранам былі вынайдзены пластыкавыя. Яны больш устойлівыя да вільготнасці і лепш захоўваюць настройку[5].

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

  1. Капитан Макс. Древнейшая профессия: барабанщик История ударных инструментов и их место в оркестре и жизни. История ударных инструментов и их место в оркестре и жизни (16.05.2008).
  2. Евгений Рябой. Гимн барабанному искусству (Часть 1). MusicBox № 17 (1999-04-11). Архівавана з першакрыніцы 24 студзеня 2012. Праверана 13 кастрычніка 2010.
  3. 3,0 3,1 Drum — артыкул Drum у Encyclopædia Britannica, Eleventh ed., 1910—1911.
  4. История компании Gretsch. drumspeech.com — форум барабанщиков (2004—2010). — По мат. журн. Drum!. Архівавана з першакрыніцы 24 студзеня 2012. Праверана 13 кастрычніка 2010.
  5. Trish Johnson-Frazzetto. Evans Drumheads Celebrates 50 years of Innovation (англ.) . daddario.com (January 19, 2006). Архівавана з першакрыніцы 24 студзеня 2012. Праверана 13 кастрычніка 2010.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.2: Аршыца — Беларусцы / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 1996. — Т. 2. — 480 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0061-7 (т. 2).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]