Бел-чырвона-белы сцяг
| Бела-чырвона-белы сцяг | |||
| Беларуская Народная Рэспубліка Рэспубліка Беларусь |
|||
| Зацверджаны |
25 сакавіка 1918 (як сцяг Беларускай Народнай Рэспублікі) |
||
|---|---|---|---|
| Адменены |
7 чэрвеня 1995 (як сцяг Рэспублікі Беларусь) |
||
| Прапорцыя | |||
Бел-чырвона-белы сцяг — дзяржаўны сцяг Рэспублікі Беларусь з 19 верасня 1991 па 14 мая 1995, адзін з нацыянальных сімвалаў беларусаў.
Змест |
[правіць] Паходжанне
У адборы колераў для сімволікі, яе колернай гаме праяўляюцца нацыянальныя традыцыі і мастацкі густ народа. Белы колер у светаўяўленні старажытных індаеўрапейцаў атаясамліваўся з колерам матчынага малака, ён асацыіраваўся з карміцелькай-зямлёй, з маці-прыродай і маці-жанчынай. Чырвоны колер лічыўся сімвалам агню і вечнага жыцця. Славяне асабліва шанавалі белы і чырвоны колеры, лічылі іх свяшчэннымі. Гэта былі асноўныя колеры іх адзення. У белае адзенне з чырвоным поясам апраналіся старэйшыны плямён. У сувязі з далейшым развіццём грамадства сэнсавае значэнне белага і чырвонага колераў значна пашырылася. Белае стала сімвалізаваць знак дабра, знак чысціні, крынічнай вады, шляхетнага серабра. Чырвонае стала знакам жыватворнага агню, сімвалам адвагі і ваяўнічасці, храбрасці, доблесці і праведнай крыві, пралітай за Айчыну. У найбольшай пашане ў продкаў беларусаў лічыўся пурпурны колер. Пурпур сімвалізаваў лепшыя якасці мужчыны-воіна, а для князя быў знакам яго божага паходжання.[1] Наогул, белы і чырвоны колеры характэрныя для беларускай культуры, напрыклад, чырвоныя элементы на белай асноведзі лічацца самым распаўсюджаным спалучэннем колераў ў беларускім арнаменце.[2] Магчыма, белы колер сімвалізуе душу чалавека, а чырвоны — кроў Ісуса.
Аднак, пацверджаных гістарычных звестак пра паходжанне бел-чырвона-белага сцяга не існуе.[3] Існуе папулярнае меркаванне наконт таго, што пад бел-чырвона-белымі сцяжкамі ваявалі пэўная частка татарскай конніцы ў бітве пад Грунвальдам (1410). У пач. XVI ст. па ўсёй Еўропе сталі з'яўляцца сцягі, звязаныя сваімі колерамі з гербам дзяржавы. На аснове колераў гербу «Пагоня» ўзнікла трохпалоснае спалучэнне бел-чырвона-белага колераў.[1] Войскі ВКЛ у бітве пад Оршай (1514) ужывалі гэтае спалучэнне колераў — у дадзеным выпадку так тлумачацца кавалерыйскія прапарцы (сцяжкі) з простым чырвоным крыжам на белым фоне (сцяг Св. Юрыя), з якімі паказаная конніца ВКЛ на карціне «Бітва пад Оршай» (1520)[4].
Цікава, што бел-чырвона-белая аблямоўка выкарыстоўваецца на мантыях праваслаўных архіерэяў некаторых Памесных Цэркваў і сімвалізуе струмяні вучэння, якое выцякае са Старога і Новага запаветаў, і якое павінен прапаведаваць архіерэй.
[правіць] 1917
Як менавіта беларускі нацыянальны сцяг, бел-чырвона-белы сцяг нідзе не ўзгадваўся да 1909.[3] У 1909 — 1917 ім карысталіся некаторыя беларускія дэмакратычныя і незалежніцкія арганізацыі.[5] Пасля Лютаўскай рэвалюцыі 1917 бел-чырвона-белым сцягам пачалі ўсё часцей карыстацца як сцягам беларусаў наогул. На 1-й сесіі Беларускай цэнтральнай рады (Мінск, 5 жніўня 1917) было пастаноўлена, што ўсе вайскоўцы-беларусы павінны насіць бел-чырвона-белую стужку як дадатковы знак адрознення.[6] Але яшчэ перад самым Першым Усебеларускім з'ездам (7 — 18.12.1917) існавалі іншыя прапановы на ролю дзяржаўнага сцягу — напр., блакітна-бела-чырвоны сцяг.[7] Тым не менш, з'езд праходзіў пад бел-чырвона-белымі колерамі, хоць разгон з'езду і не дазволіў фармальна прыняць пастанову пра дзяржаўны сцяг.
Клаўдзій Дуж-Душэўскі, які лічыцца аўтарам бел-чырвона-белага сцяга, пісаў пра той час:
«цікава адзначыць, што беларусы ўважалі сваім дзяржаўным сьцягам той, што і летувісы, г. зн. белую Пагоню на чырвоным полі, але нацыянальнага сьцяга не было. Мне давялося зрабіць некалькі праектаў нацыянальнага сьцяга, і адзін зь іх быў прыняты, менавіта: бел-чырвона-белы. Ад таго часу гэты сьцяг і лічыцца за беларускі нацыянальны сьцяг»[8]
[правіць] 1918—1920
Бел-чырвона-белым сцягам карысталася Беларуская рада ў Мінску да прыходу германскіх войскаў (18 — 25.2.1918). Урад Беларускай Народнай Рэспублікі таксама карыстаўся гэтым сцягам як дзяржаўным, хоць фармальна зацверджаны ён быў толькі 5 жніўня 1918, абвешчаны ў верасні 1918. Тады існавалі і іншыя праекты дзяржаўнага сцягу, а таксама варыяцыі на аснове бел-чырвона-белага. У 1920 гэтым сцягам, як беларускім і дзяржаўным, карысталіся кіраўніцтва Слуцкага паўстання і вайсковыя фармаванні Булак-Балаховіча.
[правіць] 1920-1930-я
Урад БНР у эміграцыі (1919—1925, Вільня) карыстаўся бел-чырвона-белым сцягам з дзвюма дадатковымі вузейшымі палоскамі, магчыма, чорнымі[9] У 1920—1922 факт існавання беларускага бел-чырвона-белага сцяга перашкодзіў праекту Л. Гросвальдса, які прапаноўваў падобны бел-чырвона-белы сцяг на ролю дзяржаўнага сцяга незалежнай Латвіі.[3] У далейшым бел-чырвона-белы сцяг да 1939 ужываўся беларусамі ў «Заходняй Беларусі» (паўночна-усходніх зямлях міжваеннай Польшчы) як нацыянальны, у т.л. КПЗБ (відавочна, з палітычных меркаванняў). У 1927 годзе абмяркоўваўся праект гербу БССР, які ў агульных рысах паўтараў герб СССР, але меў бела-чырвона-белую стужку замест чырвонай. Праект прайшоў некалькі інстанцый, але Прэзідыум ЦВК ў выніку ўсё ж пастанавіў зрабіць стужку чырвонай[10].
[правіць] 1940-я
У час нямецкай акупацыі (1941—1944) беларускія нацыянальныя колы, якія супрацоўнічалі з нацыстамі, карысталіся бел-чырвона-белым сцягам неафіцыйна, і беспаспяхова дамагаліся ад нямецкіх уладаў афіцыйнага прызнання нацыянальнай сімволікі. Але гэта не было зроблена да апошніх дзён акупацыі, як сведчыць распараджэнне Рэйхсміністра па акупаваных усходніх тэрыторыях (14.6.1944).[11] Шырока вядомае распараджэнне, быццам падпісанае гауляйтэрам Беларусі В. Кубэ і надрукаванае ў газеце «Раніца» (27.6.1942), пра дазвол карыстацца бел-чырвона-белым сцягам побач з германскай сімволікай «пры святкаваннях або для абазначэння беларускай нацыянальнасці», аказалася, па выніках пазнейшых даследаванняў, тагачаснай дэзінфармацыяй, вінаватых у якой акупацыйныя ўлады так і не знайшлі.[12]
[правіць] 1950-1980-я
Бел-чырвона-белым сцягам карысталася беларуская эміграцыя.
[правіць] 1980-2000-я
У 1980-я, пасля пачатку дэмакратызацыі ў СССР, бел-чырвона-белы сцяг як нацыянальны быў ізноў уведзены ва ўжытак БНФ (спарадычна з 30.10.1988, масава з 19.2.1989).[13] Нарэшце, бел-чырвона-белы сцяг быў зацверджаны як Дзяржаўны сцяг Рэспублікі Беларусь (19 верасня 1991). 11 снежня Вярхоўны Савет Беларусі зацвердзіў Палажэнне «Аб Дзяржаўным бела-чырвона-белым сцягу Рэспублікі Беларусь»[Удакладніць!]. Пасля рэферэндуму (14 мая 1995) выкарыстанне бел-чырвона-белага сцяга як дзяржаўнага было спынена. Гэтым сцягам, як нацыянальным, працягваюць карыстацца некаторыя апазіцыйныя беларускія арганізацыі.
[правіць] Гл. таксама
Зноскі
- ↑ 1,0 1,1 [Ткачоў 1993]
- ↑ [Фадзеева 1989] c.36
- ↑ 3,0 3,1 3,2 [БасаўКур 1994] с.18
- ↑ Анатоль Грыцкевіч. Бітва пад Оршай 8 верасня 1514 года // Спадчына. № 6, 1992.
- ↑ Дата 25 сакавіка 1917, якая падаецца ў некаторых крыніцах (Геслер або амерыканскі «Флаг-бюлетэнь») як дата стварэння гэта сцяга, відавочна, неправамерная. [БасаўКур 1994] с.18.
- ↑ [Турук 1921] с.95
- ↑ [БасаўКур 1994] с.19
- ↑ Слуцкі збройны чын 1920 г. у дакумэнтах і ўспамінах / Укл. А. Гесь, У. Ляхоўскі, Ул. Міхнюк. Мінск, 2001. С. 272.
- ↑ Гэты варыянт на каляровых рэканструкцыях звычайна паказваецца менавіта з чорным колерам.
- ↑ [Насевіч 1995]
- ↑ [Цітоў 1999] с.156
- ↑ [Цітоў 1999] с.155
- ↑ [БасаўКур 1994] с.26
[правіць] Літаратура
- [БасаўКур 1994] Басаў А. Н., Куркоў І. М., Флагі Беларусі ўчора і сёння / Пер. А. Н. Найдовіч. — Мн.: Полымя, 1994. ISBN 5-345-00730-6.
- [Насевіч 1995] Насевіч В. Л., Гэты сцяг пачынаўся так… // Чырвоная Змена, 20 красавіка 1995. № 42 (13900)
- [Ткачоў 1993] Ткачоў М. А. Беларуская нацыянальная сімволіка // ЭГБ у 6 т. Т.1. — Мн., 1993. С. 391—393.
- [Турук 1921] Турук Ф. Белорусское движение. Очерк истории национального и революционного движения белоруссов. — Москва : Государственное издательство, 1921 ; Мн. : Картографическая фабрика Белгеодезии, 1994.
- [Фадзеева 1989] Фадзеева В. Я. Арнамент // Этнаграфія Беларусі. — Мн. : БелЭн, 1989. ISBN 5-85700-014-9.
- [Цітоў 1999] Цітоў А. Сфрагістыка і геральдыка Беларусі. — Мн.: РІВШ БДУ, 1999. ISBN 985-6299-36-5.
- Урывак з кнігі Басава A. Н. і Куркова I. M., Флагі Беларусі ўчора і сёння/Пер. A. Н. Найдовіч.— Мн.: Полымя, 1994.— 34 с: іл.