Бернарда Берталучы

Бернарда Берталучы Bernardo Bertolucci
Бернарда Берталучы
Імя пры нараджэнні:	Bernardo Bertolucci
Дата нараджэння:	16 сакавіка 1940(1940-03-16) (72 года)
Месца нараджэння:	Парма, Італія
Грамадзянства:	Італія
Прафесія:	кінарэжысёр, драматург, паэт

Берна́рда Берталу́чы (іт. Bernardo Bertolucci; нар. 16 сакавіка 1940, Парма, Італія) — італьянскі кінарэжысёр, драматург і паэт. У 1960-я гады выступаў як паслядоўнік Гадара і Пазаліні, захапляўся камунізмам і фрэйдызмам, тонка пераплятаў у сваіх фільмах сацыяльнае з інтымным. У шматлікіх стужках звяртаўся да табуяваных формаў чалавечай сексуальнасці — інцэсту, трыялізму, гомасексуальнасці. Увесь час супрацоўнічае з аператарам Выторыё Старара, празваным італьянскімі крытыкамі «богам святлацені».

Пасля трыўмфальнага поспеху фільмаў «Канфарміст» (1970) і «Апошняе танга ў Парыжы» (1972) працаваў па-за межамі Італіі, у тым ліку на будыйскім Усходзе, завучы сябе «скептычным будыстам-аматарам». Апошнія восем гадоў не здымае.

Фільмаграфія

• 1962  — La commare secca
• 1964  — Prima della rivoluzione
• 1966  — Il canale
• 1967  — La via del petrolio (тэлевізійны)
• 1968  — Partner
• 1969  — Amore e rabbia (segment Agonia)
• 1970  — La strategia del ragno
• 1970  — Канфарміст / Il conformista
• 1971  — La salute è malata (дакументальны)
• 1972  — Апошняе танга ў Парыжы / Ultimo tango a Parigi
• 1976  — Novecento
• 1979  — La Luna
• 1981  — La tragedia di un uomo ridicolo
• 1987  — Апошні імператар / The Last Emperor
• 1987  — 12 registi per 12 città (segment Bologna) (дакументальны)
• 1990  — The Sheltering Sky
• 1993  — Маленькі Буда / Little Buddha
• 1996  — Stealing Beauty
• 1998  — Besieged
• 2002  — Ten Minutes Older: The Cello (segment Histoire d’eaux)
• 2003  — Летуценнікі / The Dreamers

Берталучы лічыць сваім лепшым аператарам Выторыё Старара (іт. Vittorio Storaro), які ўмее здымаць не толькі рамантычныя сцэны, але і ядзерныя выбухі.

Спасылкі

• Бернарда Берталучы(англ.)  на сайце Internet Movie Database