Блюз-рок

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Блюз-рок
Кірунак:

рок
блюз
рок-н-рол

Вытокі:

блюз (асабліва электрык-блюз), брытанскі блюз, рок-н-рол

Месца і час узнікнення:

пачатак-сярэдзіна 1960-х, Вялікабрытанія, ЗША

Гады росквіту:

1960-70-я

Роднасныя:

панк-блюз

Вытворныя:

хеві-метал[1][2], хард-рок, бугі-рок

Блюз-рок — гібрыдны музычны жанр, разнавіднасць рок-музыкі, які аб'ядноўвае элементы стыляў блюз і рок-н-рол. Аснову блюз-фатальнага гучання складаюць электрагітара, бас-гітара і ўдарная ўстаноўка, прычым гук электрагітары падвяргаецца скажэнню «овердрайв», звычайна з дапамогай лямпавага гітарнага ўзмацняльніка.

Блюз-рок пачаў сваё развіццё ў сярэдзіне 1960-х гадоў у Англіі і ЗША як тое, што музычны гісторык П'еро Скаруфі назваў «рытм-н-блюз у выкананні белых еўрапейскіх музыкантаў».[3] Англійскія гурты, такія, як The Who, Yardbirds, Led Zeppelin, Animals, Cream і Rolling Stones, эксперыментавалі з музыкай ранніх амерыканскіх блюзменаў Хаўліна Вульфа, Роберта Джонсана, Джымі Рыда, Мадзі Уотэрса і іншых.[4] Раннія блюз-фатальныя групы «імкнуліся іграць доўгія і складаныя імправізацыі, тыповыя для джазавых запісаў», але да сярэдзіны 1970-х гадоў блюз-рок стаў цяжэйшым і заснаваным на рыфах.[4] На хвалі папулярнасці рок-музыкі, «напачатку 70-х гадоў мяжа паміж блюз-рокам і хард-рокам была ледзь прыкметная».[4] Пазней, у 1980-х і 1990-х гадах выканаўцы блюз-рока вярнуліся да блюзавых каранёў, а некаторыя, напрыклад, Fabulous Thunderbirds ці Стыві Рэй Вон, «фліртавалі са статусам рок-зорак».[4]

Выканаўцы блюз-рока[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Weinstein, Deena. Heavy Metal: The Music and its Culture. DaCapo, 2000. ISBN 0-306-80970-2, pg. 14.
  2. Christe, Ian. Sound of the Beast. Allison & Busby. pp. 1. ISBN 0749083514. 
  3. P. Scaruffi. A History of Rock and Dance Music
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Blues-rock(англ.)  на сайце Allmusic

Шаблон:Блюз