Бэта, літара
| Прапануецца перанесці у Β, β. Спрэчнасць транслітэрацыи у беларускай мове грэцкага алфавіту Магчыма, назва не адпавядае нормам мовы або правілам наймення артыкулаў у Вікіпедыі. Абмеркаваць перанос можна на старонцы размоў, старонцы Вікіпедыя:Перанос старонак. |
Β, β (грэч. Βήτα - Вита, Бэта[1], Бета) — 2-я літара грэчаскага алфавіту. У сістэме грэчаскага алфавітнага запісу лікаў мае лікавае значэнне 2. Паходзіць ад фінікійскай літары - бец, што ў перакладзе азначае «дом». Ад літары «бэта» паходзяць лацінская літара B і кірылічныя Б і В.
[правіць] Назва і транскрипцыя у беларускай мове
Вита, транскрипцыя: В. Назва у царкоўна-славянскай мове, транскрипцыя Візантыйскага вымаўлення. Прыклад ужывання назвы і, адначасова, транскрипцыи у сучаснай беларускай мове - слова алфавіт. Іншыя прыклады - словы Візантыя, Вавілон і інш.
Вар'янт транскрипцыи літэры Β, β, як В присутнічае у вялікай частцы займанняў з Грэчэскай мовы у сучаснай норме беларускага словаутварэння і правапісу. Яна адпавядае Візантийскаму і сучаснаму грэчэскаму вымаўленню.
Бэта (транслітэрацыя традицыйнага латинскага напісання назвы літэры Β, β - beta) транскрипцыя: Б. Назва у сучаснай беларускай мове [1] . Прыклад практичнай транскрипцыи - слова Біблія.
Бета (транслітэрацыя з Грэчэскай мовы слова Βήτα) транскрипцыя: Б. Прыклад практичнай транскрипцыи - слова Біблія.
У беларускім клясычным правапісе транскрыпцыя літары Β, β, як Б паслядоўна дадаюцца ўсім займанням з Грэчэскай мовы: Альфабэт, Бізантыя, Бабылён і г. д.
Варыянт транскрыпцыі літары Β, β, як Б адпавядае класічнаму старажытнагрэчэскаму вымаўленню і вымаўленню у лацінскай традицыі.
Францыск Скарына у назве свайго перакладу Бібліі "Бівлія Руска" ўжыў адразу абодва варыянты транскрипцыі.
