Біг-Бен

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці

Каардынаты: 51°30′03″ пн. ш. 0°07′28″ з. д. / 51.500833° пн. ш. 0.124444° з. д. (G) (O) (Я)

Біг-Бен

Біг-Бен (англ.: Big Ben) — звонавая вежа ў Лондане, частка архітэктурнага комплекса Вестмінстэрскага палаца. Афіцыйная назва — «Гадзіннікавая вежа Вестмінстэрскага палаца», таксама яе клічуць «Вежай Св. Стэфана».

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Існуе дзве тэорыі адносна паходжання гэтай назвы. Паводле першай, самы цяжкі на той момант звон — 13,7 тоны — атрымаў сваё імя Біг-Бен (Вялікі Бен) у гонар сэра Бенджаміна Хола, які кіраваў працамі па адліўцы звана. Паводле іншай, Біг-Бен быў названы ў гонар Бенджаміна Каўнта, вельмі папулярнага ў той час баксёра ў цяжкай вазе.

Вежа[правіць | правіць зыходнік]

Вежа збудавана па праекце англійскага архітэктара Агастэса П'юджына ў 1858 годзе, вежавы гадзіннік пушчаны ў ход 31 мая 1859 года. Афіцыйным найменнем да верасня 2012 года было «Гадзіннікавая вежа Вэстмінстэрскага палаца» (часам званая як «Вежа Св. Стэфана»[1]). Вышыня вежы 96,3 метра (са шпілем); ніжняя частка гадзіннікавага механізму размяшчаецца на вышыні 55 м ад зямлі. Пры дыяметры цыферблата ў 7 метраў і даўжыні стрэлак у 2,7 і 4,2 метра, гадзіннік доўгі час лічыўся самым вялікім у свеце.

Гадзіннікавая вежа Вэстмінстэрскага палаца — адзін з самых вядомых сімвалаў Вялікабрытаніі, які часта выкарыстоўваюцца ў рэкламе, кінастужках і г.д.

Па рашэнні брытанскага парламента Гадзіннікавая вежа з верасня 2012 года пераназвана ў Вежу Елізаветы, у гонар 60-годдзя кіравання каралевы Елізаветы II[2].

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]


Шаблон:Гадзіннікі