Бітва за Пелеліу

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Другая сусветная вайна
Вайна на Ціхім акіяне
Бітва за Пелеліу
First wave of LVTs moves toward the invasion beaches - Peleliu.jpg
Высадка амерыканскіх салдатаў
Дата 15 верасня — 27 лістапада 1944 года 
Месца в. Пелеліу, Ціхі акіян
Вынік перамога арміі ЗША
Бакі
Злучаныя Штаты Амерыкі ЗША Японія Японія
Камандуючыя
Злучаныя Штаты Амерыкі У. Рупертус Японія Куніа Накагава
[1]
Сілы бакоў
1-я марская дывізія: 17 490
81-я пяхотная дывізія: 10 994
14-я пяхотная дывізія: каля 11 000[2]
Страты
1460 забітых[3]
каля 6100 параненых[3]
115 згінулі без весткі
(па іншых даных:
1656 забітых
7959 параненых)[4]
10 695 забітых[5]
301 палонны[5]
(па іншых даных:
202 палонных[4][6])


 Прагляд гэтага шаблона Ціхаакіянскі тэатр ваенных дзеянняў Другой сусветнай вайны

Кітай Пёрл-Харбар Тайланд Бірма Малайя Ганконг Філіпіны (1941–1942) Гуам Уэйк Галандская Ост-Індыя Партугальскі Тымор Аўстралія Новая Гвінея Сінгапур Індыйскі акіян Рэйд на Токіа Саламонавы астравы Каралавае мора Мідуэй Алеуцкія астравы Андаманскія астравы Гілберта і Маршалавы астравы Філіпіны (1944–1945) Марыянскія астравы Барнэа Рукю Маньчжурыя Паўднёвы Сахалін Сэйсін Юкі Расін Курылы

Шаблон:Марыянская аперацыя

Бі́тва за Пеле́ліу — бітва на Ціхім акіяне пад час Другой сусветнай вайны паміж ЗША і Японіей. Захоп аэрадрома на востраве дапамог абараніць амерыканскія камунікацыі ў выпадку высадкі на Філіпінах і зняць пагрозу над прамымі шляхамі паведамлення амерыканскай арміі[7].

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

  1. Здзейсніў рытуальнае самагубства.
  2. Война на Тихом океане. Авианосцы в бою. АСТ. 1999. ISBN 5-237-01610-3. http://militera.lib.ru/h/sherman/13.html. 
  3. 3,0 3,1 Пелелиу - Ангаур (Peleliu-Angaur) другая сусветная вайна (руск.) . Архівавана з першакрыніцы 13 лютага 2012. Праверана 22 студзеня 2012.
  4. 4,0 4,1 Joseph Alexander A Bitter Hemorrhage of Fighting. US Naval Institute. Архівавана з першакрыніцы 13 лютага 2012. Праверана 20 января 2012.
  5. 5,0 5,1 Камикадзе: пилоты-смертники. Японское самопожертвование во время войны на Тихом океане. Русич. 2001. ISBN 5-8138-0311-4. http://wunderwaffe.narod.ru/HistoryBook/Kamikaze/05.htm. 
  6. З агульнага ліку палонных толькі 19 былі дзеючымі салдатамі японскай арміі. Пераважную большасць складалі карэйскія і акінаўскія рабочыя.
  7. Война на Тихом океане. Авианосцы в бою. АСТ. 1999. ISBN 5-237-01610-3. http://militera.lib.ru/h/sherman/13.html. 

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Joseph H. A. Storm Landings: Epic Amphibious Battles in the Central Pacific — 2009. — С. 110. — ISBN 1557500320.
  • Gordon D. Gayle. Bloody Beaches: The Marines at Peleliu — Diane Pub Co, 1996. — ISBN 0788137816.
  • Watkins R. B. Brothers in Battle. One Marine’s Account of War in the Pacific.
  • Hough F. O. The Assault on Peleliu.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]