Бітва за Пелеліу

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Другая сусветная вайна
Вайна на Ціхім акіяне
Бітва за Пелеліу
First wave of LVTs moves toward the invasion beaches - Peleliu.jpg
Высадка амерыканскіх салдатаў
Дата 15 верасня — 27 лістапада 1944 года 
Месца в. Пелеліу, Ціхі акіян
Вынік перамога арміі ЗША
Бакі
Злучаныя Штаты Амерыкі ЗША Японія Японія
Камандуючыя
Злучаныя Штаты Амерыкі У. Рупертус Японія Куніа Накагава
†[1]
Сілы бакоў
1-я марская дывізія: 17 490
81-я пяхотная дывізія: 10 994		 14-я пяхотная дывізія: каля 11 000[2]
Страты
1460 забітых[3]
каля 6100 параненых[3]
115 згінулі без весткі
(па іншых даных:
1656 забітых
7959 параненых)[4]		 10 695 забітых[5]
301 палонны[5]
(па іншых даных:
202 палонных[4][6])


 Прагляд гэтага шаблона Ціхаакіянскі тэатр ваенных дзеянняў Другой сусветнай вайны

Кітай • Пёрл-Харбар • Тайланд • Бірма • Малайя • Ганконг • Філіпіны (1941–1942) • Гуам • Уэйк • Галандская Ост-Індыя • Партугальскі Тымор • Аўстралія • Новая Гвінея • Сінгапур • Індыйскі акіян • Рэйд на Токіа • Саламонавы астравы • Каралавае мора • Мідуэй • Алеуцкія астравы • Андаманскія астравы • Гілберта і Маршалавы астравы • Філіпіны (1944–1945) • Марыянскія астравы • Барнэа • Рукю • Маньчжурыя • Паўднёвы Сахалін • Сэйсін • Юкі • Расін • Курылы

Шаблон:Марыянская аперацыя

Бі́тва за Пеле́ліу — бітва на Ціхім акіяне пад час Другой сусветнай вайны паміж ЗША і Японіей. Захоп аэрадрома на востраве дапамог абараніць амерыканскія камунікацыі ў выпадку высадкі на Філіпінах і зняць пагрозу над прамымі шляхамі паведамлення амерыканскай арміі[7].

Змест

Гл. таксама [правіць]

Зноскі [правіць]

  1. ↑ Здзейсніў рытуальнае самагубства.
  2. ↑ Война на Тихом океане. Авианосцы в бою. АСТ. 1999. ISBN 5-237-01610-3. http://militera.lib.ru/h/sherman/13.html. 
  3. ↑ 3,0 3,1 Пелелиу - Ангаур (Peleliu-Angaur) другая сусветная вайна (руск.) . Архівавана з першакрыніцы 13 лютага 2012. Праверана 22 студзеня 2012.
  4. ↑ 4,0 4,1 Joseph Alexander A Bitter Hemorrhage of Fighting. US Naval Institute. Архівавана з першакрыніцы 13 лютага 2012. Праверана 20 января 2012.
  5. ↑ 5,0 5,1 Камикадзе: пилоты-смертники. Японское самопожертвование во время войны на Тихом океане. Русич. 2001. ISBN 5-8138-0311-4. http://wunderwaffe.narod.ru/HistoryBook/Kamikaze/05.htm. 
  6. ↑ З агульнага ліку палонных толькі 19 былі дзеючымі салдатамі японскай арміі. Пераважную большасць складалі карэйскія і акінаўскія рабочыя.
  7. ↑ Война на Тихом океане. Авианосцы в бою. АСТ. 1999. ISBN 5-237-01610-3. http://militera.lib.ru/h/sherman/13.html. 

Літаратура [правіць]

  • Joseph H. A. Storm Landings: Epic Amphibious Battles in the Central Pacific — 2009. — С. 110. — ISBN 1557500320.
  • Gordon D. Gayle. Bloody Beaches: The Marines at Peleliu — Diane Pub Co, 1996. — ISBN 0788137816.
  • Watkins R. B. Brothers in Battle. One Marine’s Account of War in the Pacific.
  • Hough F. O. The Assault on Peleliu.

Спасылкі [правіць]

Узята з "http://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Бітва_за_Пелеліу&oldid=1552098"