Біялагічная зброя

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці

Ramses II at Kadesh.jpgGustavus Adolphus at the Battle at Breitenfeld.jpgM1A1 abrams front.jpg

Вайна
Ваенная гісторыя
Эпохі войн
Дагістарычныя · Старажытныя · Сярэднявечныя
Мануфактурныя · Індустрыяльныя · Сучасныя
Баявыя дзеянні
Паветраныя · Інфармацыйныя · Сухапутныя
· Марскія · Касмічныя
Узбраенні
Бранетанкавае · Артылерыя
· Біялагічнае · Кавалерыя
Хімічнае · Электроннае · Пяхота
Ядзернае · Псіхалагічнае
Тактыка

На знясіленне · Партызанская
Манеўраная, у т. л. Бліцкрыг · Аблога · Акопная

Стратэгія

Эканамічная · Ядзерная

Структура ўзброеных сіл

Структура ўзброеных сіл · Вайсковыя званні

Лагістыка

Ваеннае абсталяванне · Матэрыялы · Забеспячэнне

Спісы
Бітваў · Камандуючых · Аперацый
Аблог · Тэарэтыкаў · Войн
Злачынстваў · Узбраенняў · Пісьменнікаў

Шаблон:WMD Біялагічная зброя — адзін з відаў зброі масавага знішчэння, які карыстаецца паражальнымі фактарамі біялагічных агентаў і рэчываў. У нефармальным скароце англійскіх назваў відаў зброі масавага паражэння (англ. "ABC") азначаецца літарай "B".

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Выкарыстанне небяспечных хвароб і біялагічных атрутных рэчываў у вайсковых мэтах вядомае ад старажытнасці. У навейшыя часы, такое выкарыстанне было пастаўлена на арганізаваную, потым на навуковую аснову ў 18 ст., найперш Вялікабрытаніяй на ТВД Паўночнай Амерыкі. (Гл. Воспа, Канадскія войны, Паўстанне Панціяка, Генры Буке, Джэфры Амхерст, Амерыканская рэвалюцыя#Квебек).

У 20 ст. распрацоўка біялагічных відаў зброі вялася ўсімі вялікімі дзяржавамі. (Гл. Атрад 701).

У лістападзе 1969 прэз. Ніксан афіцыйна спыніў працу амерыканскай праграмы наступальных біялагічных узбраенняў. У 1972 Вялікабрытанія, ЗША, СССР падпісалі Канвенцыю па біялагічных узбраеннях. Аднак, пазней выявілася (1989, 1992), што СССР патаемна працягваў працу сваёй праграмы біялагічных узбраенняў. (Гл. Уладзімір Пасечнік, "Біяпрэпарат", Свярдлоўская аварыя 1979, Канатджан Алібекаў (Кен Алібек)).

Лічыцца, што на працягу 1990 — 2000-х, і пасля распаду СССР, тэхнічныя магчымасці весці біялагічную вайну захаваліся ў Расіі і з'явіліся ў Паўночнай Карэі і Ірака. Ускосныя меркаванні пра патэнцыйную здольнасць весці біялагічную вайну (найперш, праз штамы віруса воспы) маюцца адносна Кітая, Кубы, Індыі, Ірану, Ізраілю, Пакістану, Югаславіі (Сербіі).

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]