Валеры Жыскар д'Эстэн

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Валеры Жыскар д’Эстэн
Valéry Giscard d’Éstaing
Valéry Giscard d’Estaing 1978.jpg
сцяг
20-ы прэзідэнт Францыі
3-ці прэзідэнт Пятай рэспублікі
сцяг
з 27 мая 1974
Папярэднік: Жорж Пампіду,
Ален Паэр (в. а.)
Пераемнік: Франсуа Мітэран
сцяг
Князь Андоры
сцяг
27 мая 1974 — 21 мая 1981
Суправіцель: Жаан Марці-і-Аланіс
Папярэднік: Жорж Пампіду
Пераемнік: Франсуа Мітэран
 
Партыя: Саюз за французскую дэмакратыю (UDF)
Нараджэнне: 2 лютага 1926({{padleft:1926|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:2|2|0}}) (88 гадоў)
Кобленц, Германія
Жонка: Ан-Эйман Саваж дэ Брант
 
Аўтограф: Аўтограф
 
Узнагароды:
Кавалер Вялікага Крыжа ордэна Ганаровага легіёна
Кавалер Вялікага Крыжа ордэна За заслугі, Францыя
Ваенны крыж 1939—1945, Францыя
Вялікі крыж, дэкараваны вялікі стужкай Ордэна За заслугі перад Італьянскай Рэспублікай
Кавалер ордэна Слана
Кавалер Мальтыйскага ордэна
Кавалер Вялікага крыжа ордэна Святога Олафа
Кавалер ордэна Серафімаў
Кавалер Вялікага крыжа ордэна Інфанта дона Энрыке

Валеры Рэнэ Мары Жыскар д'Эстэн (фр. Valéry René Marie Georges Giscard d'Estaing, нар. 2 лютага 1926, Кобленц, Германія) — дзяржаўны і паліт. дзеяч Францыі. Прэзідэнт Французскай Рэспублікі (Пятая рэспубліка), 1974-1981.

Скончыў Політэхнічны інстытут і Нацыянальны інстытут адміністрацыйных кадраў у Парыжы.

У 1956—76 і 1984—89 член Нацыянальнага сходу. У 1962—66 і 1969—74 міністр эканомікі і фінансаў.

У 1974—81 Прэзідэнт Францыі. У знешняй палітыцы выступаў за інтэграцыю Францыі ў Еўрапейскае супольніцтва, падтрымліваў добрыя сувязі з ЗША і СССР. Ва ўнутранай палітыцы імкнуўся знізіць узровень беспрацоўя і інфляцыі, кіраваў праграмай мірнага выкарыстання атамнай энергіі.

Сузаснавальнік і ў 1966—73 старшыня партыі Нацыянальная федэрацыя незалежных рэспубліканцаў, у 1977 заснаваў і з 1988 узначаліў Саюз за французскую дэмакратыю. 3 1989 дэпутат Еўрапарламента.

Аўтар успамінаў «Улада і жыццё» (т. 1—2, 1988—91).

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Жыскар д'Эстэн // БЭ ў 18 т. Т. 6. Мн., 1998.