Варлам Ціханавіч Шаламаў
Варлам Ціханавіч Шаламаў (5 чэрвеня (18 чэрвеня) 1907 — 17 студзеня 1982) — рускі празаік і паэт савецкага часу. Стваральнік аднаго з літаратурных цыклаў аб савецкіх лагерах.
Творчасць, удзел у культурным жыцці [правіць]
У 1932 годзе Шаламаў вярнуўся ў Маскву пасля першага тэрміна і пачаў друкавацца ў маскоўскіх выданнях як журналіст. Таксама ён апублікаваў некалькі апавяданняў. Адна з першых буйных публікацый - апавяданне «Тры смерці доктара Аўстына» - у часопісе «Кастрычнік» (1936).
У 1949 годзе ён упершыню на Калыме, у зняволенні, пачаў запісваць свае вершы.
Пасля вызвалення ў 1951 годзе Шаламаў вярнуўся да літаратурнай дзейнасці. Аднак з Калымы ён з'ехаць не мог. Толькі ў лістападзе 1953 года быў атрыманы дазвол на выезд. Шаламаў прыязджае ў Маскву на два дні, сустракаецца з Пастарнакам, з жонкай і дачкой. Аднак жыць у буйных гарадах яму нельга і ён з'ехаў у Калінінскую вобласць, дзе працаваў майстрам на торфараспрацоўцы, агентам па забеспячэнні. І ўвесь гэты час ён апантана пісаў адзін з галоўных сваіх твораў - «Калымскія апавяданні». Пісьменнік ствараў «Калымскія апавяданні» з 1954 па 1973 год. Асобным выданнем яны выйшлі ў Лондане ў 1978 годзе. У СССР у асноўным апублікаваныя ў 1988-1990 гадах. Сам пісьменнік дзяліў свае апавяданні на шэсць цыклаў: «Калымскія апавяданні», «Левы бераг», «Артыст рыдлёўкі», а таксама «Нарысы злачыннага свету», «Уваскрашэнне лістоўніцы» і «Пальчатка, або КР-2». Цалкам яны сабраны ў двухтомнік «Калымскія апавяданні» ў 1992 годзе ў серыі «Крыжовы шлях Расіі» выдавецтва «Савецкая Расія».
