Васіль Маркіянавіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Васіль Маркіянавіч
Дата нараджэння:

1730({{padleft:1730|4|0}})

Месца нараджэння:

Слуцк

Дата смерці:

невядома

Жанр:

іканапіс

Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы

Васіль Маркіянавіч (1730, Слуцк — ?) — мастак-іканапісец са Слуцка.

Імя[правіць | правіць зыходнік]

Дакладнае веданне імя В. Маркіянавіча — унікальны выпадак у гісторыі іканапісу, які, як правіла, быў ананімны, бо па старажытнай традыцыі мастакі не лічылі сябе вартымі падпісваць свае творы[1].

Васіль Маркіянавіч падпісаў толькі адзін свой абраз — «Дэісус» — цэнтральную частку іканастаса Свята-Пакроўскай царквы ў вёсцы Вялікі Рожан былога Слуцкага княства[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

У 1758-66 гадах працаваў у Слуцку і ў іншых месцах Случчыны, у тым ліку ў сяле Вялікі Рожан (цяпер Салігорскі раён)[2].

Прафесійнае майстэрства атрымаў (магчыма ўдасканальваў) у жывапіснай школе пры Кіева-Пячэрскай лаўры[3].

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

«Дэісус». Адзіная ікона, на якой В. Маркіянавіч паставіў свой подпіс

Творы В. Маркіянавіча «Дэісус» (1758), «Благавешчанне», «Пакроў», «Тройца» (1761), «Маці Божая Дцзігітрыя», «Уваскрэсенне» (1766) напісаны для Пакроўскай царквы ў вёсцы Вялікі Рожан. Цяпер яны знаходзяцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі[2].

Выконваў гравюры і малюнкі для вокладак Евангелля[2][4].

Стыль В. Маркіянавіча, як іканапісца, мае наступныя рысы: мастак ужывае роспіс па ляўкасу, арнаменты, лепныя фаны (барэльеф), на іконы спачатку наклейваў пячаткі, а потым іх залаціў. Адметна пісаў лікі святых. Іх вызначала светлая карнацыя (светлы колер твараў), выпісаныя дэталі, напрыклад, павекі[1].

Спадчына[правіць | правіць зыходнік]

Большая частка ікон з Вялікага Рожана цяпер знаходзіцца ў Беларускім нацыянальным мастацкім музеі, у тым ліку і творы В. Маркіянавіча[1]. Іншыя творы мастака знаходзяцца ў гістарычным музеі Літвы, беларускім музеі ў Вільнюсе, зборы нацыянальнага Кіева-Пячэрскага запаведніка і г. д[1].

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Ю. М. Піскун. Малеж Васiль Маркiянавiч
  2. 2,0 2,1 2,2 Маркіянавіч Васіль (1730-?)
  3. Аляксандр Ярашэвіч. «І напоўніліся ўсе духам святым…»
  4. Слуцкая палитра: Из фондов Слуцкого краеведческого музея: фотоальбом / сост., авт. текста Н. Г. Серик; фото В. А. Сибрикова — Минск: Літаратура і Мастацтва, 2010. — С. 5. — 64 с.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]