Венера, багіня
_-_The_Birth_of_Venus_(1879).jpg)
Венера (лац. venus, род. скл. veneris «каханне») — у рымскай міфалогіі першапачаткова багіня квітнеючых садоў, вясны, урадлівасці, росту і росквіту ўсіх пладаносных сіл прыроды. Затым Венеру сталі атаясамліваць з грэчаскай Афрадытай, а паколькі Афрадыта была маці Энея, чые нашчадкі заснавалі Рым, то Венера лічылася не толькі багіняй кахання і прыгажосці, але таксама прамаці нашчадкаў Энея і заступніцай рымскага народа. Сімваламі багіні былі голуб і заяц (як знак пладавітасці), з раслін ёй былі прысвечаны мак, ружа і мірт.
Спасылкі [правіць]
На ВікіСховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Афрадыта- На ВікіСховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Венера
| Старажытнарымская рэлігія і міфалогія | ||
|---|---|---|
| Жрацы |
Аўгуры • Аўгусталы • Арвальскія браты • Вялікі пантыфік • Вясталкі • Гаруспік • Калегія пантыфікаў • Саліі • Свяшчэнны цар • Фецыялы • Тыцыі • Фламіны • Эпулоны |
 |
| Вераванні і рытуалы |
Кнігі Сівіл • Святы (Квінкватрыі • Кансуаліі • Лемурыя • Луперкаліі • Матраналіі • Нептуналіі • Парэнталіі • Сатурналіі • Тэрэнцінскія гульні • Цэрэаліі • Ювяналіі) • Храм • Аўспіцыі |
|
| Галоўныя багі | ||
| Іншыя багі, бажаствы і духі |
||
| Персаніфікацыя |
Ангерона • Віртус • Канкордзія • Хонас • Фартуна |
|
