Верхнядзвінскі раён

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці


Верхнядзвінскі раён
Герб
Coat of Arms of Vierchniadzvinsk, Belarus.png
Краіна Беларусь
Статус раён
Уваходзіць у Віцебская вобласць
Адміністрацыйны цэнтр Верхнядзвінск
Афіцыйныя мовы Родная мова: беларуская 68,7 %, руская 30,03 %
Размаўляюць дома: беларуская 37,61 %, руская 57,41 %[1]
Насельніцтва (2009)
24 675 чал.[1] (13-е месца)
Шчыльнасць 11,53 чал./км²
Нацыянальны склад беларусы — 90,06 %,
рускія — 7,38 %,
украінцы — 1,14 %,
іншыя — 1,42 %[1]
Плошча 2 140,76[2] км² (6-е месца)
Вышыня над узр-м мора
 - Найвышэйшая кропка

 191,8 м
Верхнядзвінскі раён на карце
Часавы пояс UTC+2
Афіцыйны сайт

Верхнядзвінскі раён — адміністрацыйная адзінка ў складзе Віцебскай вобласці. Утвораны 17 ліпеня 1924 г. Падзелены на 10 сельскіх саветаў.

Змест

[правіць] Геаграфічнае становішча

Размешчаны на паўночным захадзе Віцебскай вобласці. Мяжуе з Міёрскім, Полацкім і Расонскім раёнамі, Расійскай Федэрацыяй, Рэспублікай Латвія.

У якасці натуральнай мяжы з Міёрскім раёнам выступае Заходняя Дзвіна.

[правіць] Прырода

У тэктанічных адносінах раён цалкам адносіцца да Латвійскай седлавіны. Пад антрапагенавымі адкладамі на глыбіні больш за 50 м залягаюць 300 метровыя тоўшчы верхняга дэвону – стракатакаляровыя гліны, пясчана-алеўралітавыя і сульфатныя пароды, мергелі і даламіты. Даламітызаваныя вапнякі выходзяць на паверхню ў сярэднім цячэнні р. Сар'янкі, ля былой вёскі Камоты. Тут яны ўтвараюць парогі ў рэчышчы, а па берагах захаваліся рэшткі земляных печаў для выпальвання вапны. Дэвонскія адклады пакрытыя ледавіковымі і водна-ледавіковымі пародамі. У канцавых марэн на Асвейшчыне і Латвійскім памежжы яны складзены з гліністых і суглінкавых грунтаў, на большай частцы тэрыторыі – з азёрных сярэдніх і цяжкіх суглінкаў.

Ледавік адышоў з Верхнядзвіншчыны 10 тысяч гадоў таму, пакінуўшы свае знакі ў рэльефе. Большую частку раёна займае Полацкая нізіна, перасечаная далінамі шматлікіх рэк. На захадзе і паўночным захадзе, на мяжы з Латвіяй узняліся ўскраіны Латгальскага ўзвышша, засеяныя валунамі. На Асвейскай градзе ля в. Гарадзілавічы, вышэйшы пункт раёна – 191,8 м над узроўнем мора. Паўночна-ўсходні кут заняты пяскамі дзюннага тыпу, пакрытымі лясамі.

Асвейскае возера

Амаль уся тэрыторыя раёна ляжыць у басейне Дзвіны, толькі на крайняй поўначы вада сцякае праз р. Сінюху ў Вялікую. Водападзел, які праходзіць па Асвейскім балоце, настолькі плоскі, што калі балота набрыняе вадой, яна сцякае па канале, што злучыў Сінюху з воз. Асвейскім, адразу ў два бакі – і ў раку, і ў возера. Рака Заходняя Дзвіна з'яўляецца прыроднай мяжой паміж Верхнядзвінскім і Міёрскім раёнамі на працягу 65 км. Асноўныя яе прытокі: Дрыса, Сар'янка, Вужыца, Свольна (прыток Дрысы). Раён налічвае 25 азёр, найбуйнешыя з іх: Асвейскае – 43,8 км², Лісна – 15,71 км², Белае – 5,52 км², Цятна – 1,6 км², Стралкоўскае – 0,93 км².

Глебы пераважна дзярнова-падзолістыя – ад цяжкіх суглінкаў у цэнтры раёна да неўрадлівых пяскоў Лісняншчыны. Асобнымі масівамі размешчаны тарфянікі, пад сельгасугоддзямі іх нязначная частка.

У раёне створаны рэспубліканскі ландшафтны заказнік “Асвейскі”, налічваецца 9 заказнікаў мясцовага значэння, 7 помнікаў прыроды. Вылучаецца 16 рэдкіх і знікаючых відаў раслін, водзіцца 5 відаў млекакормячых і 36 відаў птушак, якія занесены ў Чырвоную кнігу Рэспублікі Беларусь.

[правіць] Карысныя выкапні

Раён мае значныя запасы торфу, цагельнай гліны і мінеральнай вады. Распрацоўваюцца радовішчы будаўнічага пяску і даламітызіраванага вапняку.

[правіць] Насельніцтва

На тэрыторыі раёна знаходзіцца 244 населеных пункта.

Колькасць насельніцтва:

1992 — 32,6 тыс. чал.
2006 — 27,4 тыс. чал.
2007 — 26,2 тыс. чал.
2009 — 24,6 тыс. чал.[3]

Гарадское насельніцтва раёна налічвае 8,6 тыс. чал. (2009)

[правіць] Адміністрацыйны падзел

Раён падзелены на 10 сельскіх саветаў: Асвейскі, Бігосаўскі, Боркавічскі, Бялькоўшынскі, Валынецкі, Дзёрнавіцкі, Каханавіцкі, Сар'янскі, Чапаеўскі і Шайцераўскі.

[правіць] Гаспадарка

Раён мае 9 прамысловых прадпрыемстваў, найбуйнейшыя з іх:

  • Верхнядзвінскі льнозавод
  • Верхнядзвінскі лясгас
  • Верхнядзвінскі масласырзавод
  • Верхнядзвінскі хлебазавод
  • “Верус”, ААТ
  • “Інвет”, ААТ

[правіць] Транспарт

Праз тэрыторыю раёна праходзяць чыгунка і дзве аўтадарогі рэспубліканскага падпарадкавання:

  • Віцебск - Полацк - граніца Латвійскай Рэспублікі Р20
  • Граніца Расійскай Федэрацыі (Кастрова) - Верхнядзвінск - Шаркаўшчына - Казяны Р18

[правіць] Культура, адукацыя, друк

Мясцовая прэса прадстаўлена грамадска-палітычнай газетай "Дзвінская праўда". Наклад - каля 4 тыс. асобнікаў (2011). Гл. Дзвінская праўда.

[правіць] Выдатныя мясціны

Батанічныя помнікі прыроды рэспубліканскага ўзроўня:

  • Дуб Сахонаўскі, каля в. Вышнарава (узрост - звыш 410 гадоў, вышыня – 25 м, дыяметр – 1,7 м).
  • Дуб Юсціянаўскі, каля в. Юсціянава (узрост - звыш 380 гадоў, вышыня – 28 м, дыяметр – 1,6 м).

У 1982 г. Васілём Паўлючковым у Верхнядзвінскім лясгасе быў створаны дэндрапарк плошчай 6,3 га, ён з’яўляецца помнікам прыроды мясцовага значэння. Тут высаджана 312 драўніна-кустарнікавых парод, ёсць экзатычныя расліны з Сібіры, Далёкага Усходу, Паўночнай Амерыкі, Крыма, Каўказа, Паўночнай Азіі і г.д. Растуць 14 відаў елак, 15 відаў сасны, 10 – піхт, 8 – лістоўніц.

Каля вёскі Прошкі на граніцы Беларусі, Расіі і Латвіі насыпаны Курган Дружбы.

[правіць] Археалагічныя помнікі

Назва Датаванне Месцазнаходжанне Катэгорыя
Гарадзішча перыяду ранняга жалезнага веку - 2 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Абрамава 3
Гарадзішча перыяду ранняга жалезнага веку IV–III стагоддзі да н.э. 2,5 км на паўднёвы захад ад вёскі Барсукі 3
Курганны могільнік X–XII стагоддзi 0,5 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Дзянісенкі 3
Гарадзішча VI стагоддзе да н.э. – II стагоддзе н.э. 1 км на поўдзень ад вёскі Дубровы 3
Курганны могільнік VII–XII стагоддзі 1,5 км на паўночны захад ад вёскі Ігналіна 3
Курганны могільнік IX–XIII стагоддзі 2–3 км на ўсход ад вёскі Лешня 3
Курганны могільнік IX–XII стагоддзі 1,5 км на поўдзень ад вёскі Лісна 3
Курганны могільнік IX–XIII стагоддзі 1,6 км на паўночны ўсход ад вёскі Любасна 3
Гарадзішча V стагоддзе да н.э. – V стагоддзе н.э. 2,5 км на паўночны ўсход ад вёскі Маскалёнкі 3
Гарадзішча X–XIII стагоддзі 1,5 км на поўнач ад вёскі Пескаватка 3
Гарадзішча перыяду ранняга жалезнага веку V стагоддзе да н.э. – V стагоддзе н.э. 1 км на поўнач ад вёскі Урагава 3

[правіць] Вядомыя асобы

[правіць] Гл. таксама

[правіць] У Сеціве

Commons

[правіць] Літаратура

  • Верхнядзвінскі раён // Рэспубліка Беларусь : вобласці і раёны Рэспубліка Беларусь : энцыклапедычны даведнік / склад. Л.В. Календа. – Мн., 2004. – С. 116–117.
  • Памяць: гісторыка-дакументальная хроніка Верхнядзвінскага раёна: у 2 кн. / рэдкал.: У.С. Богаў [і інш.]. – Мн., 2000.
  • Верхнедвинский район. Справочно-информационные материалы. Новополоцк. Издатель О.В. Молодечкин. 2007. (руск.) 

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Вынікі перапісу 2009 года
  2. «Дзяржаўны зямельны кадастр Рэспублікі Беларусь» (па стане на 1 студзеня 2011 г.)
  3. Афіцыйныя дадзеныя Нацыянальнага статыстычнага камітэта РБ на 14-10-2009
герб Адміністрацыйны падзел Віцебскай вобласці сцяг

РаёныАршанскіБешанковіцкіБраслаўскіВерхнядзвінскіВіцебскіГарадоцкіГлыбоцкіДокшыцкіДубровенскіЛепельскіЛёзненскіМіёрскіПастаўскіПолацкіРасонскіСенненскіТалачынскіУшацкіЧашніцкіШаркоўшчынскіШумілінскі •• ГарадыВіцебскНаваполацкОршаПолацк

Асабістыя прылады
Прасторы імёнаў

Варыянты
Дзеянні
Навігацыя
Прылады
На іншых мовах