Вобла
| Вобла | |||||||||||||
 |
|||||||||||||
| Навуковая класіфікацыя | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Царства: | |||||||||||||
| Надклас: | |||||||||||||
| Атрад: | |||||||||||||
| Сямейства: | |||||||||||||
| Род: | |||||||||||||
| Від: | |||||||||||||
| Падвід: |
Вобла |
||||||||||||
| Навуковая назва | |||||||||||||
|
Rutilus rutilus caspicus Jakowlew, 1870 |
|||||||||||||
|
|||||||||||||
Во́бла (Rutilus rutilus caspicus) — паўпрахадная рыба.
Даўжыня да 30 см, маса 150—800 г. Цела даўгаватае, злёгку пляскатае з бакоў, пакрытае буйной лускай. Жыве ў Каспійскім моры і рэках, якія ў яго ўпадаюць. Аб'ект промыслу. Асобымі кулінарнымі ўласцівасцямі мяса воблы не вылучаецца (сярэдняя тлустасць 2,5 %, лепшая вобла — зімняй падлёднай лоўлі). Пераважна прадаецца вяленай і вэнджанай. Вяленую рыбу можна адварваць (10 — 20 мінут у кіпячай вадзе) або запякаць у духоўцы, у накрытай крышкай патэльні. Вараную або печаную вяленую воблу дадаюць у халаднік, салаты або выкарыстоўваюць як халодную закуску.
Шырока распаўсюдзілася ў меню беларусаў у канцы XIX ст. у пачатку ўрбанізацыі, да Кастрычніцкай рэвалюцыі (1917) была адной з найбольш спажываных рыб.
[правіць] Крыніцы
- Белы А. Вобла // Праект «Наша ежа»
