Востраў Матуа

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Матуа
Матуа
Kuriles Matua.PNG
Каардынаты: Каардынаты: 48°05′00″ пн. ш. 153°13′00″ у. д. / 48.083333° пн. ш. 153.216667° у. д. (G) (O) (Я)48°05′00″ пн. ш. 153°13′00″ у. д. / 48.083333° пн. ш. 153.216667° у. д. (G) (O) (Я)
Акваторыя Ціхі акіян
Краіна Flag of Russia.svg Расія
Матуа (Расія)
Матуа
Матуа
Плошча 52 км²
Насельніцтва 0 чал.
Выгляд з космасу
Commons-logo.svgМатуа на Вікісховішчы 
Выгляд з мора

Востраў Ма́туа (рус. Матуа) - востраў у Вялікай градзе Курыльскіх астравоў. Адміністрацыйна ўваходзіць у склад Сахалінскай вобласці Расіі. Плошча - 52 км².

Прырода і геаграфія[правіць | правіць зыходнік]

Востраў мае вулканічнае паходжанне. Выцягнуты ў форме авалу з паўночнага захада на паўднёвы ўсход. Даўжыня - каля 11 км. Шырыня - 6,4 км. Значную частку вострава займае актыўны вулкан Сарычава (1497 м.). Значных наземных вадатокаў няма. Адзіная рака з пітной вадою на паўднёвым усходзе вострава. Берагі часткова пяшчаныя. Дзве зручныя для марскіх суднаў бухты.

Раслінны свет не багаты. Сустракаюцца зараснікі алешыны. Жывёльны свет прадстаўлены ластаногімі і птушкамі. Наземныя звяры - лісы і шматлікія грызуны.

Каля Матуа знаходзіцца востраў Тапарковы.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Першымі насельнікамі вострава былі айны, якія і далі яму назву Матуа ("малыя вогненныя залівы").

У 1875 г. далучаны да Японіі. Да пач. XX ст. карэнных жыхароў перасялілі на востраў Шыкатан. Матуа выкарыстоўваўся японскімі рыбаловамі. У 1930 - 1945 гг. на ім знаходзілася буйная ваенная база.

З 1945 г. ў складзе СССР як частка Расійскай федэрацыі. У савецкі час дзейнічала памежная застава. З 1998 г. востраў ненаселены. Захаваліся шматлікія рэшткі знаходжання японскіх і савецкіх ваенных, у тым ліку падземныя будынкі. Рэшткі савецкіх пасёлкаў Губанава і Сарычава.

Адным з найбольш актыўных сучасных даследчыкаў прыроды і гісторыі вострава з'яўляецца выхадзец з Беларусі Яўген Верашчага.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]