Выратаванне, хрысціянства

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Хрысціянства
Christian cross.svg

Біблія
Стары Запавет · Новы Запавет
Апокрыфы
Евангелле
Дзесяць запаведзяў
Нагорная пропаведзь

Бог Айцец
Ісус Хрыстос
Святы Дух
Тройца
Анёлы
Д'ябал

Гісторыя хрысціянства
Храналогія хрысціянства
Апосталы
Сусветныя саборы
Вялікі раскол
Крыжовыя паходы
Рэфармацыя

Хрысціянскае багаслоўе
Грэхападзенне · Грэх · Дабрадзецель
Выкупленне
Выратаванне · Уваскрэсенне
Другое прышэсце · Богаслужэнне
Дабрадзецелі · Таінствы

Галіны хрысціянства
Каталіцтва · Праваслаўе
Пратэстанцызм
Антытрынітарыі

Выратаванне (грэч.: Σωτηρία, лац.: Salus) - у Хрысціянстве пажаданы стан чалавека, якое характарызуецца збавеннем ад зла — як маральнага («рабства граху», Рым.7:14), так і фізічнага (пакут і самой смерці). Выратаванне з'яўляецца канчатковай мэтай рэлігійных высілкаў чалавека і вышэйшым дарункам з боку Бога.

Згодна Бібліі смерць Ісуса Хрыста на крыжы даравала чалавецтву магчымасць выратавання

Згодна Хрысціянства перадумовы выратавання складаюцца адносна агульнага стану чалавецтва. Людзі па сваёй сутнасці заганныя, асуджаны на маральную пагібель, а таксама на фізічныя пакуты і смерць. Біблія, якая паказвае погляд хрысціянства на праблему выратавання чалавека, вучыць, што прычына гэтага стану – грэшнасць чалавецтва. Апостал Павел падагульняе гэту думку ў сваім лісце да Рымлян, калі ён кажа: “...бо ўсе зграшылі і пазбаўлены славы Божай,” (Рым 3:23), а пасля вызначае наступствы грэшнасці: “Бо расплата за грэх - смерць,” (Рым 6:23). У першым лісце Апостала Яна даецаа вызначэнне граху: “Кожны, хто робіць грэх, робіць і беззаконне; і грэх ёсць беззаконне.” (1 Ян 3:4). У кнізе Ісайі падрабязна тлумачыцца, як грэх уплывае на чалавецтва і чаму ён прыводзіць да смерці: “А беззаконні вашыя зрабілі падзел паміж вамі і Богам вашым, і грахі вашыя адварочваюць аблічча Яго ад вас.” (Іс 59:2).

Праблема складаецца ў тым, што чалавецтва адлучана ад Бога і само не можа вярнуцца да Яго. У гэтым складаецца істотнае адрозненне паміж хрысціянствам і іншымі рэлігіямі. Іншыя рэлігіі вучаць, што людзі ў стане зноў прыйсці да Бога праз які-небудзь чалавечы высілак. Паводле хрысціянства выратаванне душы чалавека засноўваецца на дзеяннях Бога, а не чалавечым высілку.

Хрыстіянства прапануе выратаванне ад наступстваў маральнага падзення, якае заключаецца не чалавечымі высілкамі і практыкай рэлігійных абрадаў, ці спробамі дасягнуць маральнай дасканаласці, але Бог прыносіць ў ахвяру Свайго Сына Ісуса Хрыста ў якасці платы за грахі свету. У хрысціянстве, Бог ратуе чалавецтва ад смерці, таму што чалавецтва не ў сілах зрабіць гэта самастойна.

Бог робіць тое, што немагчыма чалавеку – выкупае маральны абавязак за грэх, і чалавек робіць тое, што ў яму пад сілу – ён верыць у Бога. У гэтым складаецца ёсць сутнасць выратавання. Бог дае чалавеку выратаванне ад смерці, прычына якой — грэх; а чалавек верыць Богу, каб атрымаць выратаванне, падараванае Ім. Біблія так апісвае пра гэтае пагадненне:

Дык вось, апраўдаўшыся вераю, мы маем мір з Богам праз Госпада нашага Ісуса Хрыста” (Рым 5:1).

Бо так палюбіў Бог свет, што аддаў Сына Свайго Адзінароднага, каб кожны, хто верыць у Яго, не загінуў, а меў жыццё вечнае. ” (Ян 3:16)

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]