Віленская губерня
Герб |
|
| Краіна | Расійская імперыя |
| Адміністрацыйны цэнтр | Горад Вільнюс |
| Насельніцтва (1909) | 1 550 057 |
Віленская губерня — губерня Расійскай імперыі. Разам з Ковенскай, Гродзенскай, Мінскай, Магілёўскай і Віцебскай губернямі ўтварала Паўночна-Заходні край.
Створана ў 1795 г. пасля трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай і далучэння да Расійскай імперыі заходне-беларускіх і літоўскіх земляў. Першапачаткова падзялялася на паветы:
- Браслаўскі (пасля Новааляксандраўскі),
- Віленскі,
- Вількомірскі,
- Завілейскі,
- Ковенскі,
- Ашмянскі,
- Расіенскі,
- Цельшэўскі,
- Трокскі,
- Упіцкі (Панявежскі),
- Шавельскі.
Падчас адміністрацыйна-тэрытарыяльных рэформ Паўла I паводле ўказа ад 12 снежня 1796 г. Віленская губерня ў 1797 г. была злучана са Слонімскай губерняй у адну Літоўскую губерню з губернскім кіраваннем ў Вільні.
Пры Аляксандры I Літоўская губерня ў 1801 г. была падзелена на Віленскую губерню (да 1840 г. называлася Літоўска-Віленскай губерняй) і Гродзенскую губерню (раней Слонімская губерня). У 1843 г. частка тэрыторыі ўвайшла ў склад ізноў створанай Ковенскай губерні. У складзе Віленскай губерні засталіся Віленскі, Ашмянскі, Свенцянскі (Завілейскі) і Трокскі паветы, а таксама перададзеныя з Гродзенскай губерні Лідскі павет, а з Мінскай губерні — Вілейскі і Дзісненскі паветы.
Вядомыя асобы [правіць]
- Язэп Гайлевіч
- Францішак Карлавіч Будзька
- Адам Лісоўскі
- Канстанцін Аляксееўскі
- Фёдар Якаўлевіч Міркавіч (генерал-губернатар)
- Георгій Георгіевіч Замыслоўскі
