Гаральд I, кароль Англіі

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Гаральд I Заячая Лапа
Harold I Harefoot
Гаральд I Заячая Лапа
15-ы Кароль Англіі
з 12 лістапада 1035
Папярэднік: Кнуд Вялікі
Пераемнік: Хардэкнуд
 
Нараджэнне: каля 1015
Англія
Смерць: 17 сакавіка 1040(1040-03-17)
Англія
Пахаваны: Вэстмінстэрскае абацтва, у 1040 годзе рэшткі былі кінуты ў балота ля берагоў ракі Тэмза
Дынастыя: Кнютлінгі
Бацька: Кнуд Вялікі
Маці: Эльфгіфу Нартгемптанская

Гаральд I Заячая Лапа (англ.: Harold Harefoot; каля 101517 сакавіка 1040) – кароль Англіі, які ўладарыў у 1035-1040. Сваю мянушку атрымаў за хуткасць і паляўнічыя ўменні.

Гаральд быў незаконнанароджаным сынам караля Англіі, Даніі і Нарвегіі Кнуда Вялікага і Эльфгіфу Нартгемптанскай.

Пасля смерці Кнуда Вялікага ў 1035 годзе прастол павінен быў атрымаць у спадчыну адзіны законы сын Кнуда Хардэкнуд, які кіраваў Даніяй напрыканцы жыцця свайго бацькі. Аднак пагроза з боку караля Нарвегіі Магнуса I не дала магчымасці Хардэкнуду прыехаць у Англію на каранаванне. Гэтым скарысталася частка англійскіх магнатаў на чале з эрлам Леафрыкам і Эльфгіфу Нартгемптанскай, якія далі параду абраць рэгентам краіны Гаральда. На сходзе ў Оксфардзе напачатку 1036 года прыхільнікі Гаральда і Хардэкнуда прыйшлі да кампрамісу: Гаральд станавіўся рэгентам Англіі, а каралева-маці Эма Нармандская захоўвала свой двор, гвардыю і кантроль над каралеўскай казной. Тым не менш Гаральд напаў на рэзідэнцыю Эмы ў Вінчэстэры і захапіў казну. Напрыканцы 1037 года ўсе магнаты Англіі прызналі Гаральда сваім каралём, а Эма збегла з краіны.

Паводле меркавання некаторых гісторыкаў, улада ў краіне ў той час практычна знаходзілася ў руках маці Гаральда Эльфгіфу. У 1036 годзе ў Англію прыбыў Альфрэд Этэлінг, малодшы сын караля Этэльрэда II, які меў правы на англійскі трон. Асцерагаючыся, што яго прысутнасць на астравах справацуе звяржэнне Гаральда, прыхільнікі апошняга на чале з эрлам Годвінам арыштавалі Альфрэда. Пасля гэтага яго асляпілі і у хуткім часе Альфрэд памёр. Смерць Этэлінга абурыла не толькі Хардэкнуда, які прыходзіўся кроўным братам нябожчыка, але і герцага Нармандыі, пад аховай якога пражываў Альфрэд.

Пазіцыі Гаральда ў Англіі былі дастаткова трывалымі, невядома аб якіх-небудзь апазіцыйных партый да караля з боку англа-дацкай арыстакратыі. Аднак Хардэкнуд падрыхтаваў атаку на астравы. Дамовіўшыся з Нарвегіяй аб міры ў 1039 годзе, Хардэкнуд сабраў вялікі флот і адплыў на адваяванне Англіі. Аднак вайны атрымалася пазбегнуць, бо 17 сакавіка 1040 года Гаральд I нечакана памёр. Хардэкнуд высадзіўся ў Уэсексу і у скорым часе быў аб’яўлены каралём Англіі. Цела Гаральда, якое было вынята з магілы ў Вэстмінстэрскім абацтве, было кінута ў балота ля берагоў Тэмзы.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]