Гарбата

З пляцоўкі Вікіпедыя.

Перайсці да: рух, знайсці
Кубак гарбаты

Гарбата, чай — напой, які атрымліваецца заварваннем, варэннем або настойваннем чайнага ліста, або чайнага куста (лац.: Thea sinensis). У шырокім сэнсе — любы раслінны настой або адвар, якія ужываюць у пітво. Гарбатай (чаем) таксама завецца падрыхтаваны раслінны збор (чайны ліст), прызначаны для гатавання гэтага напою.

Змест

[правіць] Выраб гарбаты

Выраб гарбаты з чайнага ліста звычайна ўключае ў сябе наступныя крокі:

  • вяленне пры тэмпературы 32—40°C на працягу 4—8 ч., пры якім гарбатны ліст губляе частку вільгаці і мякчэе;
  • неаднаразовае скручванне ўручную або на ролерах, пры якім выдзяляецца частка соку;
  • ферментатыўнае акісленне, звычайна называнае ферментацыяй, якое дазваляе што змяшчаецца ў лісце крухмалу распасціся на цукры, а хларафілу — на дубільныя рэчывы;
  • сушку пры тэмпературы 90—95°C для чорнай гарбаты і 105 °C для зялёнай гарбаты, якая спыняе акісленне і зніжае вільготнасць гарбаты да 3—5 %;
  • рэзанне (акрамя суцэльналіставых відаў);
  • сартаванне па памеры чаінак;
  • магчымую дадатковую апрацоўку і занясенне дадаткаў;
  • пакаванне.

[правіць] Класіфікацыя гарбаты

[правіць] Па тыпу расліны

  • Кітайская разнавіднасць (лац.: Thea sinensis sinensis): кітайская, японская, в'етнамская, грузінская і інш.
  • Асамская разнавіднасць (лац.: Thea sinensis assamica): цэйлонская, індыйская, кенійская, угандыйская і інш.
  • Камбаджыйская разнавіднасць: натуральны гібрыд вышэйпаказаных.

[правіць] Па паходжанню

  • Кітайская. Кітай мае больш за 25% сусветнага аб'ёму вытворствы гарбаты. Усе кітайскія віды - ліставыя.
  • Індыйская. Індыя - другі ў свеце вытворнік гарбаты. У адрозненне ад кітайскай, індыйская гарбата можа быць рэзанай альбо ў гранулах.
  • Цэйлонская. Шры-Ланка дае 9-10% вытворства гарбаты. Выкарыстоўваецца асамская разнавіднасць расліны.
  • Японская. Толькі зялёная гарбата з кітайскай разнавіднасці куста, якая спажываецца ў асноўным унутры краіны.
  • Індакітайская. В'етнам і Інданезія. Чорная і зялёная гарбата з розных відаў куста.
  • Афрыканская. Кенія, Уганда, ПАР і інш. Нізкаякасная чорная гарбата, рэзаная, з рэзкім смакам.
  • Турэцкая. Толькі чорная, рэзаная гарбата нізкай або сярэдняй якасці. Экстрактыўнасць турэцкая разнавіднасці дрэнная, таму яе трэба кіпяціць.
  • Іншыя. Гарбату вырабляюць яшчэ некалькі дзесяткаў краін у невялікіх аб'ёмах.

[правіць] Па працягласці і спосабу акіслення

  • Белая гарбата праходзіць мінімальную колькасць стадый апрацоўкі падчас вытворства. Звычайна гэта толькі вяленне і сушка. Ступень ферментацыі - да 12%.
  • Зялёная гарбата - часта фіксуецца парам пры тэмпературы 170 — 180°C, акісляецца 1-2 дня. Ступень ферментацыі - да 3-12%.
  • Чорная гарбата (у Кітаі называецца чырвонай) акісляецца на 80% прыкладна месяц (часам ад двух тыдняў).
  • Жоўтая акісляецца амаль як зялёная, але праходзіць перад сушкай працэдуру зачыненага "марэння".
  • Чырвоная гарбата (улун) - акісленне 2-3 дня, ферментацыя да 30-70%.
  • Сіняй гарбатай называюць часам моцна акіслены ўлун (50-70%).
  • Пуэр - гарбата з спелага лісця. Ферментуецца некалькі гадоў. У Кітаі называецца чорнай гарбатай.

[правіць] Збор гарбаты ў 2003-2005 гг.

Месца Краіна тыс. тон %
1. Кітай 885 27,7
2. Індыя 789 24,7
3. Шры-Ланка 303 9,5
4. Кенія 290 9,1
5. Інданезія 159 5,0
6. Турцыя 131 4.1
7. В'етнам 94,5 3.0
8. Японія 92 2.9
Усяго 3197 100,0

Літ.:
  • Книга чая. Какудзо Окакура. Минск: Харвест. 2002. - 96 с.
  • Чай. Чайные традиции и церемонии в разных странах мира. Колесниченко Л.В. Москва: ООО "Издательство АСТ". 2004. - 92 с
  • The Book of Tea by Kakuzo Okakura.

[правіць] У Сеціве

[Катэгорыя:Напоі]]