Геаграфія Эстоніі

З пляцоўкі Вікіпедыя.
Перайсці да: рух, знайсці
Карта Эстоніі.
Эстонія з космасу, 2004

Эстонія (эст.: Eesti) — кантынентальная краіна ў Прыбалтыйскім рэгіёне Паўночнай Еўропы. Амываецца Фінскім залівам з поўначы, Рыжскім залівам і Балтыйскім морам з захаду.

Плошча Эстоніі складае 45 226 км². Сярэдняя вышыня над узроўнем мора не перавышае 50 м; найвышэйшы пункт — г. Сур-Мунамягі (318 м). Даўжыня сухапутнай дзяржаўнай граніцы складае 1633 км. Граніца з Латвіяй складае 339 км, з Расіяй — 294 км, а берагавая лінія цягнецца на 3794 км

Клімат у Эстоніі марскі, зімы пераважна ўмераныя, а летам халаднавата. Лупнякі, вапнякі і лясы, якія займаюць да 47% сушы, адыгрываюць ключавую ролю ў эканоміцы рэспублікі з невялікімі запасамі карысных выкапняў. У Эстоніі больш за 1500 азёр і мноства балот, рэкі Эстоніі не вялікія, але даволі паўнаводныя. Талінскі порт Муўга не замярзае ў льдах, таму працуе ўвесь год.

У склад тэрыторыі Эстоніі ўваходзіць 1521 востраў у акваторыі Балтыйскага мора, агульная плошча якіх дасягае 4,2 тыс км². Найбуйнейшыя з астравоў — Саарэмаа і Хіюмаа, якія з'яўляюцца асобнымі адміністрацыйнымі адзінкамі, а таксама Муху, Вормсі, Кіхну і іншыя. Нягледзячы на буйную плошчу астравоў, колькасць насельніцтва іх складае менш за 5 працэнтаў усяго насельніцтва.

З-за свайго геаграфічнага становішча, паміж Захадам і Усходам, тэрыторыя Эстоніі не аднойчы станавілася полем бою. Падчас Другой сусветнай вайны, пасля змяшчэння нямецка-савецкага фронту на захад, у 1944 годзе, рэгіёны Янілін і Пэтсеры былі далучаны да РСФСР.

Глядзіце таксама[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Шаблон:Геаграфія Эстоніі