Герта Мюлер

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Герта Мюлер

Герта Мюлер (ням.: Herta Müller; 17 жніўня 1953, Ніцкідорф, Банат, Румынія) — нямецкая пісьменніца, грамадскі дзеяч. Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па літаратуры 2009 года з фармулёўкай «з засяроджанасцю ў паэзіі і шчырасцю ў прозе апісвае жыццё абяздоленых».

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Аўтар вершаў, прозы, эсэ. Выступае як мастак і фатограф. Яе галоўная тэма — досвед перажытай несвабоды і гвалту, індывідуальная і калектыўная памяць, выцясненне з памяці, амнезія, нежаданне памятаць. Дзеянне шматлікіх раманаў Мюлер адбываецца ў румынскай правінцыі эпохі Чаўшэску.

Зборнікі прозы і эсэ[правіць | правіць зыходнік]

  • Niederungen (Нізіна) (Бухарэст, 1982)
  • Drückender Tango (цяжкае танга) (Бухарэст, 1984)
  • Barfüßiger Februar (Басаногі люты) (1987)
  • Wie Wahrnehmung sich erfindet (1990)
  • Der Teufel sitzt im Spiegel (Д'ябал знаходзіцца ў люстэрку) (1991)
  • Eine warme Kartoffel ist ein warmes Bett (1992)
  • Der Wächter nimmt seinen Kamm (1993)
  • Angekommen wie nicht da (1994)
  • Hunger und Seide (Голад і шоўк) (1995)
  • In der Falle (1996)
  • Der fremde Blick oder das Leben ist ein Furz in der Laterne (1999)
  • Im Haarknoten wohnt eine Dame (2000)
  • Heimat ist das, was gesprochen wird (2001)
  • Der König verneigt sich und tötet (Кароль кланяецца і забівае) (2003)
  • Este sau nu este Ion (2005)
  • Die blassen Herren mit den Mokkatassen (2005)
  • Atemschaukel (2009)
  • Cristina und ihre Attrappe oder Was (nicht) in den Akten der Securitate steht (2009)
  • Immer derselbe Schnee und immer derselbe Onkel (2011)
  • Vater telefoniert mit den Fliegen (2012)