Горад Бары

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Горад
Бары
Bari
Приморская часть Бари
Сцяг Герб
Сцяг
Герб

Каардынаты: 41°08′00″ пн. ш. 16°52′00″ у. д. / 41.133333° пн. ш. 16.866667° у. д. (G) (O) (Я)41°08′00″ пн. ш. 16°52′00″ у. д. / 41.133333° пн. ш. 16.866667° у. д. (G) (O) (Я)

Краіна
Плошча
116 км²
Вышыня цэнтра
1 м
Насельніцтва (2009)
325 000 чалавек
Шчыльнасць
2801 чал./км²
Часавы пояс
Тэлефонны код
080
Паштовы індэкс
70100
Афіцыйны сайт

Бары (Італія)
Бары
Бары

Бары (італ.: Bari) — горад-порт у Італіі, сталіца рэгіёну Апуліі, адміністрацыйны цэнтр аднайменнай правінцыі.

Заступнікам горада лічыцца Свяціцель Мікалай Цудатворац (San Nicola). Свята горада 9 мая.

Заснаваны старажытнымі рымлянамі.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

Насельніцтва Бары ў 2009 годзе склала 325000 чалавек. Насельніцтва горада застаецца прыкладна на адным узроўні з 1970 года. У апошні час з 2002 года насельніцтва пачало паступова павялічвацца.

Сярэдні ўзрост жыхароў Бары 42 гады. У горадзе дзяцей да 18 гадоў прыкладна пароўну з лікам пенсіянераў. Узровень нараджальнасці складае 8,67 чалавек на 1000 жыхароў.

Нацыянальны склад: італьянцы 96 %, албанцы 2 %, грэкі 0,5 %, імігранты з Афрыкі каля 1 %.

Эканоміка[правіць | правіць зыходнік]

Горад з'яўляецца другім па значэнні эканамічным цэнтрам Паўднёвай Італіі (пасля Неапаля), хоць значных прамысловых вытворчасцей не мае.

Аснова эканомікі - гандаль, транспарт, турызм. Рэгіён Апулія з'яўляецца адным з асноўных агравытворцаў Італіі, які пастаўляе прадукты на ўнутраны рынак і на экспарт. Асноўныя тавары - алівы і аліўкавы алей, вінаград, віно. Добра развіта рыбалоўства.

У горадзе знаходзіцца адзін з галоўных партоў Італіі, які злучае яе з паромнымі пераправамі Харватыі (Дуброўнік), Грэцыі (Корфу, Ігуменіца, Патрас), Чарнагорыі (Бар) і Албаніі (Дурэс).

У Бары знаходзіцца буйны міжнародны аэрапорт Бары Палезэ. Авіярэйсы выконваюцца ў буйныя гарады Італіі (Рым, Мілан, Венецыя, Палерма, Балоння), а таксама ў Лондан, Парыж, Штутгарт і іншыя гарады.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.2: Аршыца — Беларусцы / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 1996. — 480 с. іл.