Горад Камянец

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Горад
Камянец
Камянец
Kamyanets004.jpg
Цэнтр горада і царква Св. Сімяона
Герб
Герб
Каардынаты Каардынаты: 52°24′10″ пн. ш. 23°48′30″ у. д. / 52.402778° пн. ш. 23.808333° у. д. (G) (O) (Я)52°24′10″ пн. ш. 23°48′30″ у. д. / 52.402778° пн. ш. 23.808333° у. д. (G) (O) (Я)
Краіна
Вобласць
Раён
Першае згадванне
Насельніцтва
8500 чалавек (2008)
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 1631
Паштовы індэкс
225050, 225051
Камянец (Беларусь)
Камянец
Камянец
Камянец (Брэсцкая вобласць)
Камянец
Камянец

Камяне́ц (афіц. транс.: Kamianiec) — горад у Брэсцкай вобласці Беларусі, адміністрацыйны цэнтр Камянецкага раёна, на р. Лясная. У 39 км ад Брэста, у 28 км ад чыгуначнай станцыі Жабінка на лініі Баранавічы—Брэст, на аўтадарозе Брэст—Камянюкі. Насельніцтва 8,6 тыс. чал. (2006).


Назва[правіць | правіць зыходнік]

Тапонім «Камянец» утварыўся ад мясцовай мураванай («каменнай») вежы, вакол якой узнікла паселішча[1].

У 17951940 горад меў афіцыйную назву Камянец-Літоўскі дзеля адрознення ад украінскага Камянца-Падольскага.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Першы пісьмовы ўспамін пра Камянец змяшчаецца ў Іпацьеўскім летапісе і датуецца 1276 (у пэўных крыніцах[2] можна сустрэць больш ранняе памылковае датаванне — 1196), калі князь валынскі Уладзімір Васількавіч заклаў тут мураваную вежу[3]:

" ...зруби город на пустом мъстъ, нарицаемъм Льстнъ, и нарече имя eму Каменець, зане бысть камена земля. Созда же въ нем столпъ каменъ высотою 17 саженей, подобенъ удивлению всъм зрящим на нъ
Іпацьеўскі летапіс
"

У 1289 князь дарагічынскі Юрый Львовіч разбурыў горад. У 1366 Камянец далучыўся да Вялікага Княства Літоўскага, дзе знаходзіўся ва ўладанні вялікіх князёў. Неаднаразова (у 1375, 1378 і 1379) горад цярпеў ад нападаў крыжакоў. Цягам 13821383 Камянец знаходзіўся пад уладай зяця Кейстута, князя Януша Мазавецкага. У 1409 кароль польскі Ягайла прыняў тут паслоў ад Папы Рымскага Аляксандра V. У гэты час у месце існаваў палац-замак.

Жыхары Камянца бралі актыўны ўдзел у Грунвальдскай бітве (1410). У 1413 горада зрабілася сталіцай Камянецкага павета Троцкага ваяводства, яно знаходзілася на гандлёвым шляху з Брэста ў Гродна і з Кракава ў Вільню.

26 чэрвеня 1503 вялікі князь Аляксандр надаў Камянцу Магдэбургскае права[3], а ў 1524[3] Жыгімонт Стары — гарадскі герб: «у срэбным полі чырвоны мур з вежай за ім»[4]. У 1520[3] мясцовасць увайшла ў склад Падляскага ваяводства, у 15651566 згодна з адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэформай — у Берасцейскі павет Берасцейскага ваяводства.

У XVI ст. у Камянцы было 3—4 тыс. жыхароў. Цягам XVIIXVIII стагоддзяў тут існаваў замкава-палацавы комплекс, працавала тэкстыльная мануфактура Радзівілаў. У Трынаццацігадовую вайну маскоўскія захопнікі спалілі горада[3]. З прычыны ўчыненых разбурэнняў у 1661 сойм Рэчы Паспалітай вызваліў камянецкіх мяшчан ад усіх падаткаў тэрмінам на 4 гады. У 1673 пры Уваскрасенскай царкве заснавалі манастыр. У 2-й пал. XVII ст. у Камянцы было 13 вуліц[5]. У 1723 тут збудавалі касцёл.

У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795) Камянец апынуўся ў складзе Расійскай імперыі, дзе ўвайшоў у склад Брэсцкага павета Гродзенскай губерні. У сяр. ХІХ ст. у месце было 597 двароў. У кан. ХІХ ст. дзейнічалі праваслаўная царква, касцёл і яўрэйскі малітоўны дом. Паводле вынікаў перапісу (1897) — 1186 будынкаў, дзейнічалі лячэбніца і царкоўна-прыходская школа. На 1914 працавала 7 дробных прадпрыемстваў.

Згодна з Рыжскім мірным дагаворам (1921) Камянец апынуўся ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі, у Берасцейскім павеце Палескага ваяводства. Станам на 1921 у мястэчку працавалі 3 лесапільні, вінакурня, цэх апрацоўкі аўчынаў, 2 маслабойні.

У 1939 Камянец увайшоў у БССР, дзе ў 1940 атрымаў афіцыйны статус пасёлка гарадскога тыпу і стаў цэнтрам раёна. У Другую сусветную вайну з 23 чэрвеня 1941 да 22 ліпеня 1944 мястэчка знаходзілася пад нямецкай акупацыяй. 24 чэрвеня 1983 Камянец зноў атрымаў статус горада.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

Адукацыя[правіць | правіць зыходнік]

Камянецкая гімназія

У Камянцы працуюць 2 агульнаадукацыйныя школы, гімназія, музычная школа, 2 дашкольныя дзіцячыя ўстановы.

Медыцына[правіць | правіць зыходнік]

Медыцынскія паслугі надаюць гарадскія бальніца і паліклініка.

Культура[правіць | правіць зыходнік]

Дзейнічаюць 2 дамы культуры, клуб, кінатэатр, 2 бібліятэкі.

Спорт[правіць | правіць зыходнік]

Для правядзення спартыўных мерапрыемстваў у Камянцы маецца стадыён «Колас», прыстасаваны для гульні ў футбол, для правядзення лёгкаатлетычных спаборніцтваў, пляцоўкі для гульні ў баскетбол і валейбол, месца для зімовага катка. Ёсць павільён для настольных гульняў: настольны тэніс, більярд. Пры стадыёне знаходзіцца адміністрацыйна-сацыяльны будынак з прыбіральнямі, апранальнямі, душавымі. Апроч таго, у Камянцы дзейнічае фізкультурна-спартыўны клуб, дзіцячая і моладзевая спартыўная школа «Пушча», футбольны клуб «Камянец». Штогод праводзіцца каля 50 спартыўных мерапрыемстваў.

Забудова[правіць | правіць зыходнік]

Гістарычная забудова
Міжваенны дом

У паўднёвай частцы Камянца сфарміраваўся мікрараён, забудаваны 4—5-павярховымі жылымі дамамі. Аўтамагістраль Брэст — Камянюкі падзяляе горада на ўсходнюю і заходнюю часткі. Асновай яго планавальнай структуры з'яўляецца няправільная радыяльная сетка вуліц. Галоўная вуліца — Брэсцкая (дзялянка аўтамабільнай дарогі Брэст — Камянюкі). На ёй склаўся адміністрацыйна-грамадскі цэнтр. Перспектыву вул. Брэсцкай замыкае сквер і будынак сярэдняй школы № 1. Пераважае аднапавярховая індывідуальная забудова. Прамысловая зона знаходзіцца ў паўднёва-ўсходняй частцы.

Эканоміка[правіць | правіць зыходнік]

Прадпрыемствы харчовай прамысловасці.

Транспарт[правіць | правіць зыходнік]

Праз Камянец праходзіць аўтамабільная дарога Брэст — Камянюкі і чыгунка Высокае — Чаромха, да Брэста — каля 40 км.

Турыстычная інфармацыя[правіць | правіць зыходнік]

Дзейнічае філіял Брэсцкага абласнога краязнаўчага музея — «Камянецкая вежа»[15].

Помнік Алексе

Помнік Алексе (1985, ск. Аляксандр Лышчык[16])

Славутасці[правіць | правіць зыходнік]

Камянецкая вежа
Сімяонаўская царква

Страчаная спадчына[правіць | правіць зыходнік]

  • Касцёл Святых Апосталаў Пятра і Паўла (1723)

Цікавыя факты[правіць | правіць зыходнік]

  • У нядзелю 13 кастрычніка 1996 жыхары ўкраінскага Каменя-Кашырскага заўчасна адсвяткавалі 800-гадовы юбілей свайго горада, памылкова атаясаміўшы гістарычную назву Камень з Камянцом, які паводле некаторых звестак упершыню згадваецца пад 1196. То бок фактычна яны адзначылі юбілей Камянца[17].

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Жучкевич В. А. Краткий топонимический словарь Белоруссии. — Мн.: Изд-во БГУ, 1974. С. 152.
  2. Ю. Чантурыя. Гарады і час // Шаблон:Крыніцы/Страчаная спадчына, 2003
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Валерый Грынявецкі. Камянец // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 27.
  4. Камянец // Цітоў А. Геральдыка беларускіх местаў (XVI — пачатак XX ст.). — Мн.: Полымя, 1998.— 287 с. ISBN 985-07-0131-5.
  5. Валерый Грынявецкі. Камянец // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 28.
  6. Соркіна I. Мястэчкі Беларусі ў канцы ХVІІІ — першай палове ХІХ ст. — Вільня: ЕГУ, 2010. С. 412.
  7. Kamieniec // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich.Tom III: Haag — Kępy. — Warszawa, 1882. S. 763.
  8. Каменец // Горад Камянец // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.) — СПб., 1890—1907.
  9. Каменец (Камянец, Kamenets) на Гербы Брестской области
  10. Камянец // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 4: Кадэты — Ляшчэня / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (галоўны рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1997. С. 79.
  11. Каменец // Большая советская энциклопедия, 3-е изд.: в 30 т. / Гл. ред. А.М. Прохоров. — М.: Сов. энциклопедия, 1969—1978.
  12. Каменец // Большой энциклопедический словарь / Гл. ред. В. П. Шишков. — М.: НИ «Большая Российская энциклопедия», 1998. — 640 с.: ил. ISBN 5-85270-262-5.
  13. Камянец // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 4: Кадэты — Ляшчэня / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (галоўны рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1997. С. 78.
  14. Перепись населения — 2009. Брестская область(руск.)  Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь
  15. Каменец // к // Туристская энциклопедия Беларуси / редкол. Г. П. Пашков [и др.]; под общ. ред. И. И. Пирожника. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 648 с. ISBN 978-985-11-0384-9
  16. Па турыстычным маршруце. г. Камянец(руск.) 
  17. Петро Кравчук. Книга рекордів Волині. — Любешів: «Ерудит», 2005. С. 12.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]